buğra
@bugraagdk
Türklük Ebedidir!
Sadece okuduklarımı paylaşmakla meşgulüm.
149 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Bir zamanlar gençliğin idolleri arasında kimler sayılıyor; Sedat Peker, Polat Alemdar vb. Bu isimlerin ortak yönleri ne? Şiddet! Gençliğimizin ufku bu mu? Popüler kültür ve televizyonun sınırı dışına çıkamıyor mu? Gençliğimiz, ülkemizin geleceği, cahil hem de zır cahil! Cahil olmakla kalmıyor değer yargıları çarpık, zararlı. Niçin gençliğin idolü kaşif, bir gezgin, bir bilim adamı veya gerçek bir sanatçı değil? Niçin Fazıl Say idollerimiz arasında değil? Niçin İdil Birer değil, Suna Kan değil, Osman Hamdi değil, Darwin değil, Einstein değil, Wegener değil, 17 dil bilen Emile Argand değil, Güney Amerika’nın kuzeyini keşfeden Humbolt değil, Livingstone değil… Gençlerimizin arasında anket yapsak kaç tanesi bu isimleri tanıyabilir?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eğitim, 1946 sonrası en büyük yarayı alan kesim olmuştur. Öğretmenlik mesleği ayağa düşürülmüş, üniversiteler açılan binalar sayesinde ortadan kalkmış, Eğitim nitelikli insan yaratmak yerine “diplomalı cahil” üreten bir fabrika haline getirilmiştir.
Türkiye’de sözüm ona gelişme “göğsümüzü kabartan” otoban-yol gibi, gökdelenler gibi kopya ürünleriyle yaşam seviyesi yukarı doğru kımıldamıştır.
Türkiye zavallı duruma 1946’dan sonra düşmüştür. 1946’dan sonra ülke idaresi ehillerden ziyade tam cahillerin eline geçmiştir. 1920’lerden beri gelen Atatürk’ün elit idaresinden intikam almaya azmetmiş bu kırsal güruh, Türkiye’yi gerçek bir felakete sürüklemiştir.
Türkiye bir bilim ülkesi değildir. Ürettiği bilim birkaç kişisel istisna dışında dünya ölçeğinde tamamen düşük düzeydedir. Türkiye’nin bu bilim fakirliği sanayisine ve ticaretine yansımıştır.