"[Julia] mutluluk diye bir şeyin olmadığını, zaferi şu yaşadıkları hayatta asla göremeyeceklerini, Parti'ye karşı savaş açtın mı kendini ölmüş bilmen gerektiğini anlayamıyordu.
'Biz ölüyüz,' dedi Winston.
Julia 'Daha değil,' diye karşı koydu.
'Bedence ölmemiş olabiliriz. Ama ne kadar dayanabiliriz ki? Altı ay mı, bir yıl mı, beş yıl mı?' ..."
İki tür insan var, Winston gibi işin sonunu düşünen ve Julia gibi anı yaşayabilen.
Bir Winston olarak, Julia olabilmeyi çok isterdim.
*Sokrates; ölüm ve öbür dünya hakkında*
"Oraya vardığında Orfeus, Musaeu, Hesiod ve Homer's ile konuşabilecekse, bir insan bunun için neler vermez ki?"
"İçeride on ikisi de öfkeyle bağırıyor, on ikisi de birbirine benziyordu. Artık domuzların yüzlerine ne olduğu anlaşılmıştı. Dışarıdaki hayvanlar, bir domuzların yüzlerine, bir de insanların yüzlerine bakıyor; ama onları birbirlerinden ayırt edemiyorlardı."