Buğrahan Berk Karabıyık

Buğrahan Berk Karabıyık
@bugrahanberk
Siyah bir beyaz turna.
Gazeteci/Editör
İstanbul
11 Nisan 1997
15 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Denizi uzunca bir süre sessizce ve sabırla izledikten sonra artık denizi izlemiyorsun. Denizi anlıyorsun.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Bazı insanlar geri dönmez, ama onlar sayesinde biz "kendimize" döneriz.
Bırakma Kendini
Her nerede olursan ol, ne savaşlar kazanmış olursan ol ahizenin diğer ucundan ailenden gelen bir haber, bir söz, bir cümle seni darmadağın edebiliyor. Napolyon Bonaparte, Marengo Muharebesi sırasında Avusturya ordusu tarafından bozguna uğradığında defterini çıkarıp günlüğüne şunları yazmıştı: " Saat 3. Bir savaş kaybettim fakat gün henüz bitmedi. Yeni bir savaş kazanacak vaktim hala var." Akşam 9 sularında Fransız askerleri muzaffer bir şekilde Avusturyalı askerleri postalları altında çiğniyor ve Napolyon Çağı böylece başlıyordu... Ben de bugün 1 yılı aşkın bir süredir verdiğim amansız savaşı her türlü rezilliğe bata çıka bugün kazanmıştım. Zafer sarhoşluğu ile annemi babamı aradığımda ise bozgun başlamış oldu. Kilometrelerce öteden gelen bir titrek ses, biçare iç geçirişlere dönüştü. Allah'ım dedim o an, keşke bana verseydin bu sıkıntıyı. Ben üstesinden gelirdim. Şimdi elim kolum bağlı. Hissettiğim tek şey buydu. Babamın binbir zorlukla güçlü durmaya çalışan sesi çok ağırıma gitmişti. Bir kez daha henüz değil tokadı yemiştim hayattan. Henüz rahatlayamazsın. Gevşeyemezsin. Sevgili Napolyon da Grand Armee'yi yaratana kadar binlerce kez yenilmiş ya da tam kazanmışken böyle aciz duruma düşmüş müydü? Mutfağın balkonunu saatlerce sigara ateşimle aydınlattım. Ciğerlerim yerinden çıkasıya içtim sigarayı. Hırsımdan yediklerim oldu. Annemi, babamı ve Napolyon'u düşündüm. Saat 3'e gelmek üzere, ben bir savaşı kaybettim. Ama gün daha bitmedi. Yeni bir savaşı kazanabilirim. Kafamdaki kurşun askerlerim ve elimde kurşun kalemimle kendi çağımı başlatana kadar bırakmayacağım kendimi. İyi geceler anne, iyi geceler baba, iyi geceler Napolyon.
Gerçek nedir?
...İçimizde geri dönüşü olmayacak kadar iz bırakmış her şeyin gerçek olduğuna inanıyorum. Mesela bir kadını/adamı sevdin sonrasında hayatın bambaşka bir yere evrildi, ne bileyim o ilhamla şiirler şarkılar yazdın kitaplar belki bambaşka bir yola girdin, işte o aşk gerçek. Ya da birisini kaybettin ve artık o geri gelmiyor, geri dönüşü yok, o zaman gerçek. Gerçek olan cisim çoğunlukla somut olsa da gerçek otonom soyuttur. Bunu da unutmamak gerek...
Ayrılık ne biliyor musun? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne güz, ne ceplerde tren tarifesi, ne de turna katarı gökte… İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık.