"Geri çekilelim. Çağlayıp duran nehirlerin çekilen suları gibi. Kuruyalım bir sabah. Yavaş yavaş bakalım kendimize. Dibi görelim. Allah'ın rahmeti boldur, sonra yine yağmur yağar, sular yeniden çoğalır. Hep çağlamak olmaz, kurumaktan bu kadar çok korkmayalım. Acziyetini gören insandan büyüğü var mı dünyada? Belki dibi görenlerin tattığı rahmetten payımız vardır, telaş etmeden o payı alalım."
"... Sonra bir evet gelir, adına kader denir.
Koca bir çarşaf olarak her şeyin üzerini örter, sesler kesilir. Üzerimize bir hâl gelir. Olabilir demeye başlarız. Her şey olabilir. "
"Her yeni insan, yol, kayıp veya kazanç bize başka bir yönümüzü gösteriyor.
...
Olduğumuzu düşündüğümüz insan hakkında fikirlerimiz var. Olduğumuz insanla olmak istediğimiz insan arasında geçen bir ömür..."