merye buhra

merye buhra
@buhu
Rüya hep devam eder; içeri girip çıkmamız onun bütünlüğün bozmaz.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Sandal, Galata Kulesi’nin önünden geçip mütevazı görkemiyle uzakta beliren Topkapı Sarayı’na doğru yol alırken Gülabi de etrafı seyre koyuldu. Masmavi donuk denizi bir tarla gibi süren balıkçı kayıklarına balıklar düşüyor, kıyı boyunca sıralanan zarif köşklerin açık pencereleri sallanıyor, servilerin arasında dinlenen kurşuni kubbelere güvercinler yağıyor, koca çınarların altına oturan işsizler nargile tüttürüyor, önlerindeki sandalda oturan rengarenk tülbentlere bürünmüş kadınların fısıltıları lodos marifetiyle kulaklara doluyordu.
Rüya ile gerçek arasında kalan o sıcacık andan bir gıcırtı sesine binerek çıktı. O an bir ışık tünedi, belli belirsiz.
Esasen unutmakta zorlandığı şey, bir insan veya herhangi bir anı değil, geride kalan hayatının içindeki mutlu kısımlardı. Kendisini unutamıyordu.