merye buhra
@buhu
3 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Diri GömülenEdebiyat
Artık ne arzum kaldı, ne de kinim. İçimdeki insanı yitirdim. Kaybolsun diye de bir yere bırakıverdim. Hayatta insan ya melek olmalı, ya doğru dürüst insan, ya da hayvan. Ben onlardan hiçbiri olmadım. Hayatım ebediyen kayboldu. Ben bencil, acemi ve zavallı olarak dünyaya gelmiştim. Şimdi artık geri dönüp, başka bir yolu seçmem imkansız. Bundan böyle bu anlamsız gölgelerin peşinden gidemem. Yaşamla yaka paça olamam, güreş tutamam. Sizler, gerçekte yaşadığınızı zannediyorsunuz. Elinizde hangi sağlam kanıt ve mantık var? Ben artık ne bağışlamak, ne bağışlanmak, ne sola ne de sağa gitmek istiyorum. Gözlerimi geleceğe kapayıp, geçmişi unutmak istiyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Biri vücudumun tüm parçalarını sökmüş sanki. Kendimi toplayamıyorum. Buna kalkıştığım anda daha çok parçalanıyorum. Vidalarım, yaylarım, halkalarım sağa sola fırlıyorlar."
Geçmiş, şimdinin kabuğudur. Ânı yaşamak için kabuğundan kurtulmak gerekir. Bu, canını çok yakacak olsa da.
"Anlamıyorum" dedim, kendi sesimi yadırgayarak. "Anlama. Dünya, anlamak isteyenlere düşmandır. Anldıkça kaybolursun." dedi.