Kitap okumak sonsuz okyanuslardan yüzmek gibi ve bu yolculuğun sonu yok. Yetişmem gereken kitaplarla dolu milyonlarca otobüs var. Okudukça güçleniyorum.
Neden, neden alnındaki yıkkınlık
Bakışlarındaki öldüren buğu
Kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri...
Nasıl da almış aklımı,
Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan
Merhaba okuyucular
Sokak Nöbetçileri 2 ile geldim size. Siz kitabı beğendiniz mi?
Uzun uzun yazan cümleler bir yerden sonra insanı yormaya başlıyor. Konusu itibari ile sevsem de hikayeyi zedeliyor artık. Helin'in aynı lafları başka şekilde dile getirmesi, çok sıkıcı. Bu kitapla anladım ki, beni en çok içine çeken karakter mutlu. Beni güldüren, eğlendiren. Oysa karakterlerin geçmişi derin, şuan oldukları kişilikleri çok başka, günlükler ayrı anlam katıyor, yaptıkları işler aksiyon dolu olmalıydı(heyecan, hareket gerekti.) Ama sürekli bir koz paylaşma, laf çarpmadan, kendi hesaplaşmalarından öteye gitmedi. Konusu itibariyle ilgi çekici ama keşke daha gerilim, aksiyon, aşk, macera katılabilirdi. Kitapta sadece Helin'i okumak yordu. Daha fazla uzatmak istemiyorum. Ne desem tekrara varacak. Ama yine de yarım kalmaması adına wattped'de ikiden sonrasına devam edeceğim.
Kitapla kalın. Aslı Arslan
Merhaba okuyucular, Sokak Nöbetçileri ile size geldim.
Siz bu kitabı beğendiniz mi?
En sevdiğiniz karakter hangisi ve neden seviyorsunuz?
Kitap sizin için bir anlam ifade etti mi?
Sokakta büyüyen beş çocuğun hayatı Önder'in hayatlarına girmesiyle değişir. Onları büyütürken eğitirler bir yandan. Hepsi birbirinden farklı beş çocuk. Birçok göreve giderler ve bu görevlerin iyiliği kötülüğü tartışılır. Zamanla aralarına bir kadın katılır. Bundan sonra s.n. eskisi gibi olmayacaktır belki de. Bazı sözleri vardı yazarın üzerinde durduğum. Düşündüğüm. Benimle bağdaşan. Bir yerde hissettrirken bir yerde başımı bu hikayeden kaldırasım geldi
Ben bu kitabı sevdim ama puanım yatıya olacak. Çünkü uzatıldıkça uzatılmış. Konusu ne kadar güzel olsa bile uzatılması insanı yoruyor. Bir an önce kaos olsun ben canlanayım ve kitap bitsin istiyorsun.
Gel gelelim karakterlere;
Helin beni yormaya başladı artık. O kadar çok duygu karmaşası içinde ve sürekli bu karmaşayı okuyoruz. Üstelik hikayeyi boğuyor. Elbette Helin'in yaşanmışlığına saygım var ama kitaptaki görevi unutulmuş gibi. Duygu karmaşası da ön planda bu beni rahatsız etti. Sanki Helin öylesine yaratılmış bir karakter gibi geldi. Üzgünüm Helin, çok yordun beni.
Mutlu en sevdiğimden. Nedense mutlu konuşunca kaos yaratınca mutlu oluyorum. Çünkü ona yakışıyor, beni güldürüyor. İyi ki tanışmışım. Mutluyla bir yerlerde çok iyi arkadaş olabilirdik. Benzerliklerimiz vardı ama farklılıklarımızda çoktu. Sen olmasaydın hikâye çok yarım kalırdı. Neşen hepimize bulaşıcı, Mutluga Prens.
Işık, Mutlu'nun ikizi. Önder'in bir türlü kabullenemediği s.n. Işık'ta tehlike seziyorum. Evin içindeki görünmez ajan gibi. İyi ama onları bir parmak hareketiyle dağıtacak gibi. Asıl grubun en tehlikelisi sanki. Seni tanımak güzeldi. Mutlu'nun ikizi olmak naısl