Buket Koç
@buketlekitap
İstanbul&Berlin
İstanbul, 1988
30 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Evin her yerine şekerler saklayan bir çocuk, birlikte aynı manzaraya bakıldığında görebilmek için ıhlamur fidanı diken bir adam. İşte Lena ve Yaman'ı farklı nesnelerle birbirine bağlayan gerçekler. 
Nuri Bülent Aytemiz kalemi bu sefer muhteşem bir zamansal kurguyla karşımıza çıkıyor; insanların değil zamanın fotoğrafını çekmiş. Sanki sinema filmi izliyor ve sonunda "hadi be!" diyoruz. Avuçlarımızdan kayıp gidenlere rağmen umutla yaşamamız gerekiyor. İşte bu yüzden Lena, yüreğimize yara bandı yapıştırılsın diye yazılmış bir metin.
Nuri Bülent Aytemiz kalemi bu sefer muhteşem bir zamansal kurguyla karşımıza çıkıyor; insanların değil zamanın fotoğrafını çekmiş. Sanki sinema filmi izliyor ve sonunda "hadi be!" diyoruz. Avuçlarımızdan kayıp gidenlere rağmen umutla yaşamamız gerekiyor. İşte bu yüzden Lena, yüreğimize yara bandı yapıştırılsın diye yazılmış bir metin.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Evet sanırım herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu ilk söyleyen ben değilim. Atatürk'ün müfredata eklenmesini istemesi de bizlere okunması gereken kitap olarak liste başı yapması da boşuna değiş. Bir ülkenin bataklıktan nasıl da güneşle bezeli bir bahçeye dönüştüğünün hikayesi. Azim, cesaret, mantık ve bilimin önemi de cabası.
Çim Adam'ın serüvenine yeniden eşlik etmeyi aylardır bekliyordum. İlk kitabı ilginç bir tesadüfle Balat'ta yerde bulmuştum. Onu yerden alıp kapağı açtığımda 'Beni bu yerden kurtar' yazıyordu. Tebessüm ettim. Yazarın bu harika sürpriziyle mutlu oldum. İşte böyle tanıştım. Öylesine içine alıyor ki dünyasının, dünyamızın yine heyecanla okudum. Bazı yerlerde gözyaşlarımı sakınmadım. Kimi yerlerinde heyecandan kanepeden kalkar buldum kendimi. Fakat nedenini inanın bilemezsiniz mutlulukla, keyifle ve huzurla okudum kitabı. Bu Sabah, Dün, Bu Akşam ismi ile ancak bu kadar uyumlu olurdu kurgusu. Yine tüm cesaretiyle yaşamından izleri okurken edebiyatın çıplak kralının 'ben de senin gibiyim be adam, iyi ki tanıdım seni' dedim.
Genelde gece okuduğum bir kitap oldu. Sanırım o ruh halim bana iyi geldi. Kitabın hayata dair tüm görüşleri paylaştığı kesin. Yani Montaigne'nin görüşleri tabi. Anılar, yaşanmışlıklar da bölüm bölüm karşımıza çıkıyor. Yazarla veya bir arkadaşınızla karşılıklı sohbet ediyormuş hissini aldım. Gece okuması yaptığımdadır kesin Aklınızı kurcalayan bazı düşünceleri sizin adınıza sentezlemiş ve yorumlamış. Bu nedenle benim yerime düşünmüş ve açıklamış işte bu adam diyorsunuz. Kısa kısa adı üzerinde denemeler bunlar. Okuması keyifli, zaman zaman hadi oradan dedirten de bir kitaptı.
Ne özel.....
Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır,
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini.
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını.
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
Sende tattım yemişlerin cümlesini.
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin!
İnan bana sevgilim inan,
Evimde şenliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi farkedemezsen
Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini.
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede,
Hatırla ki mahşer günüdür,
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum....
