Bulem
@bulemguven
233 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Her gün ayağımıza giyip sokağa çıktığımız, bizi yorulmadan, usanmadan taşıyan, ayaklarımızı hayatın tozundan, çamurdan, kara kıştan koruyan bu cefakâr dostlarımızın tarih sayfalarına yansıyan öykülerini Sunay Akın kaleminden okumak ayrı bir tat bırakıyor damakta.
Kitap 39 kısa denemeden oluşuyor. İnsanlık tarihinden ayakkabılarla ilgili anekdotlar aktarılıyor kitapta. Her hikâyede konu farklı olmasına karşın bir yerinde mutlaka 'ayakkabı'ya bağlanan ya da ondan yola çıkan bir akış söz konusu. Hikâyelerin kimi tarih, kimi siyaset, din, bilim, film dünyası, hatta futbol konulu. Bahsedilen kişiler aslında çok iyi bildiğimiz kişiler. Bu kişiler hakkında belki de daha önce duymadığınız öykülerle bizlere dokunan yazar her bölüm sonunda bizlerde hayretle karışık bir hayranlık bırakıyor.
Dili sanatlı fakat yormayan Sunay Akın'ın ayakkabılarının yolunun bir dönem şiirden geçtiğini anlatımından rahatlıkla hissedebiliyorsunuz.
Okumak için vakti olmayan, tarihe meraklı herkese bu öykülerin başarıyla harmanlandığı bu kitabı yürekten öneriyorum.
Reklam
"Bitecek korkusuyla aşktan kaçılmıyor. Romeo öldü, Titanic battı ama aşk her şeye rağmen yaşanıyor." cümlesiyle "Öns/öz'ümüz Aşk" diye kitaba giriş yapan Adem Suad bu kitapta 104 tane aşk hikayesini inci gibi art arda sıralamış.
Yazar 'Âdem ve Havva' dan başlayarak; mitolojiden destanlarımıza, Osmanlı padişahlarından Hollywood'a, Rönesans'tan Yeşilçam'a varana kadar geniş bir yelpaze ile hepimizin hayatının, hatta insan oluşumuzun esası olan aşkın hikayelerini anlatmış.
Bazıları hepimizin dilinde, bazıları ise tarihin tozlu sayfaları arasında kurutulan bir papatya gibi unutulmaya yüz tutmuş hikayelere ışık tutan bu eser; akıcı, yalın dili ve hikayelerin kısa oluşu sayesinde çabucak bitiyor.
Özellikle okumaya vakti olmayan veya uzun romanlara odaklanamayanlara kesinlikle önereceğim bir uzun yol kitabı olarak listemde yerini aldı.
Kitabın aralarına serpiştirilmiş sözlerden favorimle incelememe son veriyorum.
"Aşk cennetin dilinden bize kalan tek andır."
- Bulor
William Shakespeare'in yaklaşık 420 yıl önce çıkan fakat döneminden bu yana sanatsal değerinden bir nebze bile kaybetmemiş, klasikleşmiş bir oyunudur.
Oyunun içinde işlenen tema günümüze göre klişe fakat tüm zamanların klasiği sayılabilecek töre temasıdır. Dramın ilk başarılı örneklerinden kabul edilen bu oyun, Shakespeare'in İngiliz ve Dünya Edebiyatı'nda köklü bir yer edinmesini sağlamıştır.
Birbirine düşman olan Montague ve Capulet ailelerinin çocukları olan Romeo ve Juliet'in imkansız aşklarına ölüm pahasına sahip çıkmalarını anlatan bu eser; imgeleri, yaptığı çağrışım ve benzetmeler ile bendeki değerini diğer oyunlara nazaran katbekat arttırmıştır.
Sevilenin insan olduğunu, isimlerinden ve başına gelen sıfatlarından sıyrılarak da sevileceğini anlatan bu oyun, kitaplığımın baş köşesinde yerini aldı.
Karşılık bulunamayan aşkı anlatmaya kelimeler yetmez. Lakin bu aşık Ahmed Arif gibi bir Doğu şairi, halk ozanı ise kelimeler sararmış zarfların arasında dans etmeye başlıyor.
1954 ile 1977 arasında sürgün günlerini, yaşadığı içsel dünyasını, dönemin siyasi baskısını ama en çok biricik aşkı Leyla Erbil'e olan hislerini kaleme aldığı sayısız mektup yazmış.
Ahmed Arif'in gerisinde bıraktığı iki eser olduğu için bu mektupların edebi değeri çok fazla. Fakat Leyla Erbil başkasıyla evlendiği için ölmeden bu mektupların bastırılmasına izin vermemiş. 2013 yılında vefatının ardından mektuplar kitaplaştırılmış.
Katıksız, karşılıksız bir aşkı her ayrıntısıyla hissettiren, dönemin sıkıntılarına ışık tutan, şiirlerle bezenmiş bir eser. Mektup/anı türü sevenlere şiddetle öneriyorum.
Dünya Edebiyatı'nın en başarılı polisiye yazarlarından olan Agatha Christie ve onun Istanbul ,Pera Palas'ta, geçirdiği günlere atıfta bulunan hatta esere adını veren Ahmet Ümit, bu kitabında kısa polisiye öyküleri ile karşımıza çıkıyor.
Baş kahramanın "Başkomiser Nevzat" olduğu kitapta toplam 15 farklı konulu polisiye/cinayet öyküsü yer alıyor.
Eserde işlenen konuların yaratıcılık boyutu beni etkilese de yazarın dili bana çok yüzeysel geldi. Duyguları esere tam yediremediğini ve edebi açıdan yetersiz olduğunu hissettim. Bunların öykü olduğunu göz önünde bulundurunca bu pürüz de ortadan kalkıyor.
Kısa zamanda bitebilecek, son derece akıcı ve yormayan bi kitap arıyorsanız; kesinlikle tavsiye edebileceğim bir kitap olarak kütüphanemde yerini aldı.
Reklam