Hatice Hanımın kitabı, Handan Acar Yıldız'ın Açık Unutulmuş Mikrofon adlı öylü kitabına benziyor.
Handan hanım sanatını kitabın tamamına yayarak icra ederken, Hatice hanım "dedem" bölümüne kadar icra etmiş.
Elinde ki mermileri öyle hızlı harcamış ki, 29ncu sayfaya geldiğinde cephanesiz kalmış.
Aralıksız yüzüme bakıyordu. Üzüm yeşili gözleri serçe kuşuydu, tanıdık bir iz aramak için çırpınıp duruyordu. Bakışlarından anladığım kadarıyla yüzüm çıkmaz bir sokaktı. Onun yüzüyse geçip giden güzel zamanların en güzel hatıralarıydı.