Hayvanların isimleri yoktur, onlar kendilerine isim koymazlar çünkü ne olduklarını bilirler. İnsanların isimleri vardır, çünkü onlar kim olduklarını bilmezler. Kendilerini ve etraflarında var olanları tanımlayıp anlayabilmek için kendi uydurdukları kelimelere ihtiyaç duyarlar... Hayvanlara da aynı sebeple isimler uydururlar, yoksa ne kedinin kendisine kedi denmesine ne de köpeğin kendisine köpek denmesine ihtiyacı vardır. Hatta bazen abartıp onlara özel isimler dahi koyarlar, Kedi Duman, Köpek Cesur gibi. Bu da içinde bulunduğumuz derin yalnızlığın bir tür dışa vurumudur...
Yazılarımı okuttuğum her erkek, üslubumu değiştirmeyi denedi. Erkek gibi yazmak ilgimi çekmiyor. Kadın gibi yazmak istiyorum. Kelimeleri bulmak için kıyıdan uzakta dalmalıyım... Yalanlar denizine.
Masanın üzerindeki pastayı yarıya keserken kullandığımız küçük bıçağa bakarak “Sadece sessizleştirmek yetseydi basit olurdu ama annelik çok zor iş olsa gerek” diye geçirdim aklımdan.