Klasik kitapları henüz yeni yeni okumaya başlayan birisiyim. Balzac'ın ve Fransız Edebiyatının eserleriyle de ilk defa tanışıyorum. Vadideki Zambak hep adını duyduğum ama hep Fransız kaldığım bir eserdi. Nihayet okumaya karar verdim ve başladım. Klasik eserlere yabancı oluşumdan mı dersiniz ilk defa bir Fransız edebiyatı ürünü okuyuşumdan mı dersiniz , yoksa yazarın kitapta betimleme ve benzetmeleri çok fazla kullanmasından mı dersiniz bir türlü kitabı benimseyemedim. Okuyorum ama bır turlu kitap beni sarmıyor. Yarıda kitap bırakma huyum olmamasına rağmen kitabı okumayı bırakmayı düşündüm. Ama bir taraftan da adı bu kadar duyulmuş bir kitabı anlayamamak benim eksikliğim deyip okumakta ve sonunu görmekte ısrar ediyorum kendi kendime. Kendimi daha çok vererek okumaya devam edince haliyle kitap beni sarmaya başladı. Ve sonunda iyi ki okumuşum dedim. Şuan ise bu kitabı bir kez daha dikkatlice okumam gerektiğini düşünüyorum. Bazı kitaplar vardır sizi ilk sayfadan kendine bağlar. Bazıları da sonlara doğru ilginizi çeker. Sanırım benim için bu ikincisi oldu. Çünkü yazar çok fazla betimleme ve benzetme kullanmış. Bu da haliyle başlarda beni sıktı. Ama kitabın sonlarına doğru çok etkilendim. Geriye dönüp baktığımda bu eserin bana çok şey kattığını hissediyorum.
Eğer dikkatinizi vererek okursanız size de çok şey katacağını düşünüyorum. İlber Ortaylı 'nın da söylediği gibi Balzac'tan ne okusanız kârdır. Elinizde bir kalem olsun. Çünkü altını çizeceginiz güzel cümleler bulacaksınız.
Karakterle ilgili detay vermek istemiyorum lakin şunu söyleyebilirim ; Bu hayatta Felix olmakta zor Henriette olmakta.İkisinin de yerinde olmak istemezdim. İyi okumalar