burcu uprak
@buprak
Uzun bir yolun yolcusu, küçük şeylerin sevdalısı..
49 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Montbenault’da aşk başkadır·276 syf.·
10/10
2026 3. kitabı
Yetişkin hayatımda okuduğum ilk çizgi roman oldu “Cahiller”. Ve beni çok şaşırttı kesinlikle. Şarap üretim sürecini, asmadan, hatta topraktan şaraba giden yolu bu kadar keyifli, bu kadar açık ve net, adeta okuyanı da yanına katarak bu kadar samimi anlatan bir metin pek hayal edebildiğim bir şey değildi. Şarabın yolculuğunu okurken bir yandan da çizgi roman dünyasına da dahil olup, birkaç tane de daha çizgi roman siparişi verirken buldum kendimi.. Başta Etienne Davodeau’nun başka bir kitabı olan “Lulu, Bir Kadın” olmak üzere.. Tek sıkıntı, atlayıp Montbenault’ya gidip Richard Leroy’un o inanılmaz emeğinin ürünü olan şaraplardan tatmak istiyor insan, gidip bağbozumunda onlarla bağlarda çalışmak, Leroy’un o çok sevdiği topraklara ayak basmak.. Kimbilir, belki yolumuz bir gün düşer Anjou bölgesine, belki o özel Chenin şaraplarından içmek mümkün olur.. İçemesek de, Davodeau sayesinde şarabın yolculuğuna ortak olmak muhteşem bir deneyimdi…
Reklam
Tarihi polisiye külliyatına eşsiz bir katkı·612 syf.·
10/10
2025 10. kitabı
Leonardo Padura'nın okuduğum ilk kitabı, ve kesinlikle sonuncu olmayacak. Cevval bir yayınevi bir "Padura Polisiye Serisi" yayınlamak gibi harika bir işe kalkışırsa ve Volkan Ersoy güzel çevirilerini bizden esirgemezse umarım ileride daha çok kitabını okuyacağım.. "Sapkınlar" elbette sadece bir polisiye roman olarak sınıflandırılamaz.. Aslında bir nevi tarihi polisiye diyebiliriz. Kitabı okurken aklıma sıklıkla Josephine Tey'in muhteşem tarihi polisiyesi "Zamanın Kızı" geldi. Polisiye, sanat tarihi ve siyasal tarih kusursuz bir kurguyla iç içe geçirilmiş, hatta ince ince, ilmek ilmek titizlikle dokunmuş adeta. Rembrandt, yahudi tarihi ve Küba'nın sosyal yaşamı kitabı okuduğum sürece hayatımın bir parçası oldu adeta. Yufka yürekli eski polis Conde, Daniel, Elias, Yadine, Judy, Tamara, büyükbaba Benjamin ve romandaki daha nice karakter tanıdığım bildiğim sevdiğim dostlar oldu.. Ben Padura'yı çok sevdim.. "Sapkınlar" son zamanlarda en keyifle, su içer gibi okuduğum, elimden bırakamadığım roman oldu.. Padura'nın ve çevirisiyle harika bir iş çıkaran Volkan Ersoy'un kalemlerine sağlık..
İyi niyetli bir deneme·216 syf.·Edebiyat
6/10
2025 7. kitabı
Feminist bir roman olması açısından elbette kıymetli.. Ne var ki kurgu olarak çok başarılı olduğunu söyleyemeyeceğim. Nedensellik konusunda çok boşluklar var, belli yerlerde yazar çok tekrara girmiş, ve biraz “siyah/beyaz” keskinliğinde olduğundan gerekçilikten uzaklaşmış benim görüşüme göre. Bir ütopya ne kadar gerçekçi olabilir? Bunu sanırım en iyi Ursula K. Le Guin’in “Mülksüzler”inde görebiliriz. Yazar bundan çok uzak, elbette kıyaslamak doğru değil fakat bunun yapılabildiğini Ursula sayesinde biliyoruz… İyi niyetli bir deneme, feminist bilimkurgu yazınına önemli bir katkı, dakat çok büyük beklentiyle okumamak gerek kanısındayım…
Bilinmezlik denizinde bir can simidi·248 syf.·
10/10
2025 5. kitabı
Asperger sendromu üzerine hem ebeveynler hem de konuyla ilgilenenler açısından çok kapsamlı ve bilgilendirici bir kitap.. Hem sendromun özelliklerini referanslarıyla detaylı bir şekilde açıklayan, hem de bu özellikleri Asperger'li bireyle etkileşimdeki insanların yönetmesi için başarılı yönergeler ve öneriler sunan bir kitap.. Son kısımda sıkça sorulan sorular bölümünde kafadaki soru işaretleri büyük oranda cevaplarını buluyor.. Asperger sendromu özellikle erişkin çağda gözden kaçabilen ve dolayısıyla insanların "kaygı bozukluğu, " depresyon, "şizoid bozukluk" , "OKB" gibi tanılar almasına sebep olabilen bir sendrom.. Doğru tanı ve doğru yönetim ile hem Asperger'li bireyin hem de onunla iletişim ve etkileşimde olan insanların hayatı çok daha kolaylaşabilir.. Atwood'un kitabı bu bağlamda çok faydalı.. İyi ki dilimize çevrilmiş diyor, İletişim Yayınları'na teşekkür ediyorum...
Saklı Hazine·432 syf.·Edebiyat
8/10
2024 23. kitabı
“Mısır Otomobil Kulübü” ve yazarı Alâ El Asvani’den, bir kitap kulübünde seçilene kadar haberdar değildim. Kitabı okumaya başlamadan önce buradan yani 1000kitap’tan birkaç inceleme okudum. Beklentim yüksek değildi, kitabı zor bulmuştum, yeni basımı bile yoktu. Özellikle kitabın ilk bölümünü okuduktan sonra biraz da umutsuzdum. Fakat sanki yazar o ilk bölümle, “bakalım bu hikayeyi dinlemeye hazır mısın?” diyordu okura, bunu şimdi anlıyorum. Bir nevi tiyatroda Brecht’in yaptığını yapıyor, okuyucunun katarsis yaşayıp bittiğinde kitabı rahatlayarak kapatmasını istemiyordu. “Biz bir roman karakteriyiz” diyordu adeta kitabın daha başında Kemal ve Saliha, “bir yazarın hayalgücünün, imgeleminin dışavurumuyuz. Fakat sadece de bir hayal ürünü değiliz, çünkü gerçeğin bir yansımasıyız aynı zamanda..”
Bu kitabın saklı bir hazine gibi olduğunu düşünüyorum. Akıcı ve duru dili, temelde dayandığı toplumcu gerçekçi bakış, ilmek ilmek örülmüşçesine tasarlanmış muhteşem kurgusu, nedenselliği, bütün karakterlerin hiç istisnasız bütün derinlikleriyle, geçmişleriyle çizilmiş olmaları, bütün bu özellikleriyle bence inanılmaz başarılı bir romandı. Alâ El Asvani benim için çok büyük bir kazanım oldu. Diğer iki romanı 
Yakupyan Apartmanı ve 
Chicago ‘yu da okumak için sabırsızlanıyorum…
Yakupyan Apartmanı ve Chicago ‘yu da okumak için sabırsızlanıyorum…Reklam