Rasim Özdenören
"Kimse olduğum gibi görmek istemiyor beni. Herkes kendi icat ettiği gibi bakıyor bana."
"Ama unutmak için ne kadar çabalarsam çabalayayım, yüreğimin ta derinliklerinde, kenar çizgileri belirsiz bir boşluk öylece duruyordu. Sonra, zamanla, bu boşluk giderek daha belirgin ve daha saf bir biçim almaya başladı."
Sayfa 35
"Ağlamayı bıraktı,yüzünü duvara dönüp hep aynı şeyi düşünmeye başladı:"Niçin bu korkunç acılar? Niçin, niçin, niçin?.."
