Burak Çap
@burakcap
Ben Pauline’i Arıyorum Ama O, Jordan, Endülüs ve Elma Ağacı ve Figore’un yazarı
Mühendis/Yazar
169 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Annie Ernaux'un Seneleri ve Zamanı Nasıl OkuruzEdebiyat
Kitapta hayatın ve zamanın gelişmelerine yönelik sürekli bir olumsuz bakış, geçmişe yönelik ise abartılı bir “geçtiğine hayıflanma” hali var. Üslup zenginliğiniz varsa bu şekilde ortaya fena olmayan
Reklam
Tim Parks ve Ben Buradan Okuyorum... BahsettikleriEdebiyat
Kitabı değerli buldum. Yazarın ele aldıkları genel olarak üzerinde sıkça tartışılan ve yenilik içermeyen meseleler gibi görünse de kitapta sahiden de bu meseleler üzerine farklı bakış açılarıyla
Britanya İmparatorluğu
Öncelikle, çok iyi bir kitap, yazarının özenli, sıkı bir çalışma okuduğumu söyleyerek başlamak istiyorum. Çalışmanın zaten, İngiliz televizyonu için dizisi de hazırlanmış. Kaynakça kısmında ve
İmparatorluk Britanya'nın Modern Dünyayı BiçimlendirişiNiall Ferguson · Yapı Kredi Yayınları · 2013111 okunma
Serinin Doppler isimli ilk kitabını çok daha popüler olmuş olmasına rağmen okumadım. Açıkçası Volvo Kamyonlar’ı okuma isteğim de bu kez hikayenin İsveç’te geçmesi ve bir goodreads kullanıcı incelemesinde kitapta İsveç-Norveç rekabetine dair (ilgimi çeken bir konu) kısımlar olduğunun belirtilmesinden kaynaklandı. İçeriğe gelecek olursak, kitapta üç karakter var diyebiliriz. Bunlar absürt-gerçeküstü sınırlarında dolaşan bir şeyler yaşıyorlar. Yazar anlatıcının okurla konuştuğu postmodern yöntemi sık kullanmış. Genelde sevimli kullanılan bu yöntem bazı örneklerde de doğrusu bana itici geldi. Okuma boyunca sıklıkla Doppler’in bu kadar meşhur olduğu bir dünyada Figore’u neden kimse bilmez ve muhtemelen de hiç bilmeyecek diye düşünmekten kendimi alamadım (sıkıcı sayılabilecek, yaratıcı dokunuşların mütevazi olduğu bir akış). Ancak yine de kitabım kimi bölümlerinde ve özellikle sonunda yazarın yapmaya çalıştığı şeyi daha iyi anlayıp kendince hakkımı verdim. Okunmalı mı? Bence serinin ilk kitabı Doppler’i ve ikinci kitabı Bildiğimiz Dünyanın Sonu’nu okumuş olanlar (bu arada Volvo gerçekte serinin ikinci kitabı) ve İskandinav edebiyatı severler çok da tereddüt gerekmeden okuyabilir.
Öncelikle genelde yayınevleri okur 100 sayfanın altındaki kitaplara para vermekte isteksiz davranır varsayımıyla 80-85 sayfalık kitapları bile 100'e doğru şişirmeyi seçerken kitabın 99 sayfada tutulmasının hoşuma gittiğini söylemeliyim. Kitap, okuyucunun ilgisini kaybetmemesini sağlayan derli toplu bir öyküye ve kurguya sahip. Yazar, ilk eserini yazarların sıklıkla içine düştüğü bayağı aforizma, beylik "önemli sanılan laf" ve "tekrar" tuzaklarına düşmeden tuhaflıklarla dolu öyküsünü anlamı olan cümlelerle, anlamlı bir akışla oluşturmayı başarmış. Öykünün, bazı kısımlarının Gogol, Bulgakov tarzı oldukça nitelikli bir mizahla süslendiğini de belirtmek gerek. Yazarın novella diye adlandırılabilecek bu kitabında kullandığı tarz ilerideki çalışmalarında hem daha kısa öyküler hem de daha hacimli bir roman için yine başarıyla kullanılabilecek ve ilgi çekici eserler ortaya çıkarabilecekmiş gibi görünüyor.
Reklam