Burak

Burak

, bir kitap okudu
10/10
·1002 syf.·
41 günde okudu
·
2025 10. kitabı
Fyodor Dostoyevski
9/10 · 45,3bin okunma
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
hayattan korkmayın hiçbir zaman! İnsan iyi, doğru bir şey yapınca ne güzeldir hayat.
Sayfa 964·Kitabı okudu
Edebiyat
Durmadan yürürken şöyle düşünüyordu: "Her yerde hüzün, her yerde ölüm!"
Sayfa 505·Kitabı okudu
Edebiyat
"Geçmişimle, geçmiş yaşamımla bütün bağlarımı kopardım artık. Geçmişten ne bir haber ne de bir çağrı isterim bundan böyle. Yeni bir dünyaya, yepyeni yerlere doğru uçarcasına gidiyorum, dönüp arkama bakmayacağım bir daha!" Ama heyecan yerine derin bir karanlık kapladı ruhunu birden. Ömründe duymadığı bir hüzün sızlattı yüreğini. Bütün gece düşündü hep. Tren hızla gidiyordu, ancak ortalık aydınlanırken Moskova'ya girdiklerinde silkinerek ayıldı. Kendi kendine, "Alçağın biriyim ben!" diye mırıldandı.
Sayfa 384·Kitabı okudu
Edebiyat
Tahtakurusuyum ben. Düzenin niçin böyle kurulduğuna aklımın ermediğini de yüzüm hiç kızarmadan itiraf ediyorum. Kişioğlu suçludur demek: Cennet verilmişti ona, yetinmedi, özgürlük istedi. Mutsuz olacağını bile bile ateşi çaldı göklerden. Öyleyse acımamalı ona. Bu zavallı, ölümlü Euclide aklımla ancak şunları biliyorum: Acı diye bir şey var, suçluları yoktur. Her şey zincirleme birbirini doğurmaktadır, her şey geçiyor, dengesini buluyor. Ama bütün bunlar Euclide saçmalıklarıdır, biliyorum bunu. Yaşantımı bunların üzerine kuramam, razı olamam böyle bir şeye! Suçlular yokmuş, her şey zincirleme birbirinden doğuyormuş, ben biliyormuşum bunları... Bana ne bütün bunlardan? Suçlunun cezasını bulması gerekli benim için, yoksa mahvederim kendimi. Hem başka bir dünyada, sonsuzlukta bulmasını istemiyorum suçlunun cezasını. Burada, yeryüzünde olmalı bu, görmeliyim! Ben de inandım, ben de istiyorum görmeyi, o saate kadar ölürsem diriltsinler beni, çünkü ben yokken olursa bütün bunlar, çok ayıp kaçar...
Sayfa 341·Kitabı okudu
Edebiyat