Ne çok fotoğrafınız birikmiş. Bana bakıp duruyorlar, kitaplarınızın arka kapaklarındakiler gibi. Bir keresinde, yazdıklarımı düzeltirken, "benim okuduğumudüşünerek yaz" demiştiniz ya, o gündenberi, omuz başımda buluveririm bakışlarınızı, her seferinde. Bir tür gözetlenme oyunu, evet, ama gözetici bir göz bu. Suçluluk değil, arınma duygusu veren.