Burak Şen
@burakiburak
53 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
SPOILER İÇERİR!
Kitabı okumaya başlamadan önce Hüseyin Nihal Atsız'ın hayatına göz gezdirdim. Turancı, ırkçı anti-İslamcı görüşe sahiptir cümlesini okuduğum vakit duraksadım: Böyle bir adamdan ne bekleyebilirim ki, dedim. Elimi kitabın sayfalarında gezdirmeye başladım ki yanıldığımı anladım. Daha romanın başından büyülenmeye başlamıştım. Mekan tasvirleri ve karakter psikolojileri ustaca kaleme alınmıştı ki kendimi cidden bir kağnı üstünde yol alırken hissettim. O dönem Osmanlısının atmosferi ruhuma işledi. Kitap buram buram tarih kokuyor desem yanılmam sanırım. Rumların yavru ceylan gibi kaçma yeteneklerinin, Sırp ve Bulgarların çıyan yüzlü olmalarının ve Macarlara "Kafirde yiğit varsa eğer o sade Macardır" şeklinde hitap edilmesinin hepsinde bir mana var. Gökçen'e gelir isek... Bazı söylentilerde Gökçen'in gerçek hayatta var olduğu, Atsız'ın öğretmenlik yaptığı dönemde aşık olduğu yeşil gözlü bir kadının romandaki tasviri olduğu anlatılır. Ne kadar doğru, onu bilemem. Fakat şunu biliyorum ki Gökçen'in romandaki yeri farklı. Böyle olağanüstü bir kadının Murat'ın hayatında bıraktığı derin etkiler romana ayrı bir zevk katmış.
Kitap hakkında üzüldüğüm tek bir nokta var: Deli Kurt'un sonu... Her ne kadar üzülsem de bunların hepsi gerçek. Kitabın Osmanlı kardeş katli sisteminin bir eleştirisi olduğunu anlamakta pek zorlanmamak gerek. Tek bir kazananın olduğu bu davada mağlup olanın başına gelecekleri fevkalade özetleyen Hüseyin Nihal Atsız'a sonsuz teşekkürlerimi sunuyor, Allah'tan rahmet diliyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
SPOILER İÇERİR!
Feride'nin Kâmran'a olan aşkı bir sarı çiçeğin varlığı ile ağır darbe alır ve Çalıkuşu yüreğini sürgüne yollayıp kendini Anadolu'nun en ücra köşelerine atar. Feride sefil ve fakir Anadolu'yu gezerken güzelliğinin sıkıntısını bulunduğu her yerde çeker. Gülbeşeker, İpekböceği... Bu lakapların hepsi Feride'dir. Güzellik başa beladır derler ya. Feride'nin de asıl belası budur. Gittiği her yerde gerçeği yansıtmayan dedikodu ve iftiralara maruz kalır. Hayrullah Bey Çalıkuşu'nu bu büyük tehlikeden kurtararak onunla evlenir. Hayrullah Bey'in romandaki yeri büyüktür. Feride'yi bağnaz ve cahil Anadolu halkının dilinden kurtarması mı desek, Kâmran ile barışmasına vesile olması mı... Feride'nin Kâmran'a duyduğu nefret ile doğan Anadolu macerası Kâmran'a geri dönüş ile biter. Feride'nin kalbinde derin bir yara olarak kalan bu aşk tohumu Tekirdağ'da yeniden filizlenir ve gönül gerçek sahibini bulur.
SPOILER İÇERİR!
"Güneş her gün yakıyordu. Zaman'ı yakıyordu... Zaman da Montag'dan yardım almadan seneleri ve insanları yakıyordu zaten. Yani Montag itfaiyecilerle birlikte nesneleri yakarsa, güneş de zamanı yakarsa, bu her şeyin yanması anlamına gelirdi." Bu paragraf kitabın tamamını özetliyor. Kitap olmazsa her şey küle döner. Zihinler boşalır. Boş bir zihin ile düşünme olmaz. Düşünmenin yokluğu ile insanoğlunun kaygılanabileceği bir mesele kalmaz. Herkes mutlu olur. Cahillik mutluluktur. Millie mutludur. Ekrandaki boş programlar ve akrabalar onun neşe dayanağıdır. Ama Montag mutlu değildir. Clarisse ile buluşmaları onun hayatını değiştirmiştir. Kitapların onun tek kurtuluş yolu olduğunu fark etmiştir. Kitaplara yönelimini bilen Beatty'i yakar ve kadim dostu Faber'in bahsettiği eski, paslanmış demiryollarını takip eder. Mutluluk bu yolun sonundadır. Nefesleri kesen yolculuğunun sonu nihayet gelmiştir. Granger ve diğer insan suretine bürünmüş kitapları bulmuştur. Artık kendisi de bir kitaptır. Yüce, aziz Vaiz kitabı...