buse
@busee1903
Ordu
Ordu
96 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Dost olmak için aslında çok da fazla kelimeye gerek olmadığını, birbirinizin sessizliğini dinlerken bir yandan da yıldızları izlemenin yeterli olduğunu anlatan bir roman...
Basketbol oynayan ve hayatını basketbola adayan Finley ve birlikte büyüdüğü Erin ile kitabımıza başlıyoruz. Finley içine kapanık sessiz pasif bir karakter. Erin ise ondan daha baskın ve daha öncü bir karakter diyebilirim. Finley İrlanda mafyası, uyuşturucu ve şiddetle dolu Bellmont’ta yaşıyordu. Babası gece vardiyasında çalışıyor ve Finley engelli büyük babasına tek başına bakmak zorunda kalıyordu.
Bir gün Koç onu yanına çağırıp bir meselede yardımını istiyor. Annesi ve babası bir cinayete kurban gitmiş, inanılmaz profesyonel basket oynayan ama şuan da onu bile bırakmış olan Russ namı diğer “21 Numaralı Çocuk” a arkadaşlık etmesini istiyor ve zaman geçtikçe ikisi kendi ortak yönlerini fark ediyor ve zor zamanları birlikte atlatmaya çalışıyorlar.
Kitabın sonuna gelecek olursak aramızda kitabı okumayanlar elbet vardır onlar için kitabın sonunu söylemeyeyim ama kitabın sonunu ben bile böyle tahmin edememiştim, sonu biraz fazla güzeldi sanki. Çerezlik Kitaplar arıyorsanız bence bu kitap çerezlik kitaplar arasına girebilecek güzel kitaplardan birisi okumanızı tavsiye ederim.
Livaneli’nin şu ana kadar okuduğum bütün kitaplarını beğendim. Huzursuzluk da benim için kaldırması zor bir kitaptı, okurken çok acı çektiğimi hissettim.
Bir şeyleri düzeltmek, insanların acılarını dindirebilmek istedim. Çok akıcı bir anlatım lakin akıcı olmayan bir hikaye idi bana göre, okuması kolay sindirmesi ise benim için bir o kadar zor.
Huzursuzluk; kadına yapılan zulmün, işkencenin, çaresizliğin huzursuzluğu, kendi kültürünü unutup hayatın akışına kapılıp gitmiş olmanın huzursuzluğu, dini, dili, ırkı ne olursa olsun insanın insan olduğunun unutulmuşluğunun acısının huzursuzluğu...
Bu kitabı çok okunanlar listesinde görüp okumaya başladım.
Mutlaka okunmalı, harika, muhteşem gibi yorumları okuyup çok şaşırdım. Kitap benim için aksine tam bir hayal kırıklığı oldu. Bir olay, bir konu veya merak uyandırıcı hiçbir şey yok kitapta.
17 yaşındaki bir gencin arkadaşlarıyla ve kardeşiyle ilişkisi, çevresine ayak uydurmaması şeklinde başlıyor. O yaşlardaki bir gencin yaşadığı durumlar zaman zaman “bende olsam öyle yapardım” dedirtiyor. Yetişkin olma yolunda birkaç adım atıyor fakat bunu yapabilecek kapasiteyi kendisinde görmüyor.
Sonuç olarak kitaba fazla ümit bağlamayın ahım şahım bir eser değil bence, herkese iyi okumalar.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Franz Kafka’nın en önemli eserlerinden biridir. Uzun hikaye şeklindeki bu eser görünüşte Gregor Samsa adlı bir pazarlamacının başına gelen doğaüstü bir olayı ele alırken aslında toplumun, farklılaşan ve değişen şahıslara bakışını eleştiren alegorik bir eserdir.
Ailesi tarafından çok sevilen(!), evin bütün yükünü sırtında taşıyan, evin geçimini tek başına üstlenen ve bundan dolayı hiç gocunmayan Gregor, bir sabah uyanır ve kendini bir böcek olarak görür. Böceğe dönüştükten sonra insanların tutumu arasındaki farkı ortaya sermektedir Franz Kafka.
Hiçbir işe yaramayan insanların; ailesi, çevresi tarafından nasıl göründüğü, nasıl karşılandığı ve tutumlarının nasıl olduğunu anlatmaktadır. Burada aslında insan ilişkileri ve çıkarları o kadar sade bir şekilde anlatılmış ki içim acıdı. Hani derler ya düşenin dostu olmazmış diye maalesef ki öyle. Beni gerçekten çok etkiledi bu kısa öykü...
Yazımı ve okunması her ne kadar basit ve akıcı bir dille yapılsa da içinde tuttuğu duygular çok güçlü.
Hepimizin birtakım hayalleri vardır bazen bunların gerçekleşmeyeceğini bile bile kurmaya devam ederiz ama hayal ya bu kurmaktan vazgeçmeyiz hiç.
Kitabı elime aldığımdan beri sonunu merak ederek okudum ve bu ikilinin dostluğuna hayran kaldım. Okurken yazarın konuşma diyaloğunu çok sevdim. Akıcı bir dille kitabı anlatması okurlarını büyülüyor. Kitabın nasıl bittiğini anlamadım o kadar güzel konuşma tarzı yaratmış ki yazar; bir ara hiç bitmesin istedim.
Gelelim kitabın karakterlerine Lennie ile George iki arkadaş. Lennie’yi çok sevdim, saflığına ve hayvanlara olan sevgisini en çokta George’ye olan kardeş sevgisini ama arada sırada George’ye çok kızıyordum. Lennie’ye bağırmasını her şeyi unuttuğu için azarlamasını hiç istemiyordum. Ama George her ne kadar Lennie’ye kızsada onu çok seviyordu. Lennie hayvanları okşarken bilmeden öldürüyordu. “Niye öldün ki fare kadar küçükte değildin.” Bu sözleri köpek yavrusuna kendisi söylemişti. En çok o sözlerde duygulandım.
İnsan, iyi olma, insanlık, sevgi, umut, hayaller, gerçekler, tüylü şeyler, okşamanın önemi, ölçülü olma, ihanet, fedakarlık, ihtiyaç duyma, yaşam, ev sahibi olma, yerleşik düzende olma, bağlılık, iyilik, kötülük, istekler, duygu ve ölüm... Hepsini Fareler ve İnsanlar’da bulacaksınız. Kendi hayatınızdan izler bulacak ve tüm bunları doğru yerlere oturtmaya çalışacaksınız.
