Buse Gül
@busegl8
Şu anda okuduğu kitap
Birkaç haftadır bir his var üzerinde; koruyucu bir ambalajın içinde gezindiğini, cıva gibi yüzdüğünü hayal ediyor. Dış dünya dış yüzeyine dokunuyor ama diğer kısma, içeriye ulaşamıyor.
Sevdiği, kendisini seven insanların yanında olmaktan mutluydu. Konuşmak istese herkesin muhtemelen döneceğini ve gerçekten ilgiyle kendisini dinleyeceğini biliyordu ve bu da onu mutlu ediyordu; söylemek istediği hiçbir şey yoktu halbuki.
Daha sonra hatırladığında dahi dayanamadığı kadar etkileyecek bu an onu, şu an yaşıyorken bile farkında bunun. Kimsenin sevgisine değer olduğunu düşünmemişti Marianne. Ama şimdi yeni bir hayatı var, ilk anı da bu; Marianne üzerinden yıllar geçtikten sonra bile aynı şeyi düşünecek: Evet, o andı işte, hayatımın başladığı an o andı.
Duygusal acı anları böyle, anlamsız ya da anlaşılmaz şekillerde buluyordu insanı.