Buse Güler Tüzün
@busegulerr
Bırakıp uyuyamıyorum
"Ulaş... Biz var ya... Biz şeyiz..."
Onun yerine ben tamamladım.
"Biz tamamız bebeğim."
Hiç yanımda olmayan birinin, hep aklımda olması çok tuhaf değil mi?
En sevdiğim kısım
Alin'i düşününce bir anlığına kendime geldim ve Alihan'ın sesini duydum.
"Ulaş düşersen, Alin kafanı kırar!"
Kırar valla. Ölürsem Alin beni gebertir.
Aynı anda Alihan'ın sesi bir kez daha kulaklarıma doldu.
"Hadi koçum. Son bir gayret. Kendini bana doğru fırlat. Tutarım seni hadi."
Zorlukla gözlerimi açtım ve aşağıdakileri gördüm. Herkes dehşet içinde kaskatı kalmış yukarı, bize bakıyordu.
Başımı Alihan'a doğru çevirmek için çok uğraşamam gerekti.
"İmkânsız."
"Yaparsın! Hadi!"
"Hiç gücüm yok."
Alihan'ın yalvaran bakışlarını gördüğümü sandım bir an.
"Ulaş. Yaparsan kızı vericem! Hadi!"
Bir nefez aldım ve kendimi ona doğru fırlattım.
Ama ne zaman dikkatlice yüzüne baksam, iki şey canımı acıtıyordu.
Bir, güzelliği.
İki, uzaklığı.
Yönetmek için gereken tüm vasıflarla iktidara gelmek için gerekenlerin aynı olmadıklarını söyle ona.
İşlerin iyi idaresi insanın kendini unutup sadece başkalarıyla, özellikle de en muhtaç durumdakilerle ilgilenmesini gerektirir; oysa iktidara gelmek için insanların en açgözlüsü olup kendinden başka hiçbir şeyi düşünmemek, en yakın dostlarını bile ezmeye hazır olmak lazım. Ben kimseyi ezmem, asla!
