Çocuklarımıza karşı ne kadar büyük bir sevgi duysak da ya da ebeveynlik görevlerimizi yerine getirirken ne kadar iyi niyetli olsak da, geldiğimiz noktada geçmişte çocuk yetiştirmiş ebeveynlerden çok daha küçük bir hata yapma payına sahibiz. Büyük bir rekabetle karşı karşıyayız. Günümüzde hüküm süren kültürel kaos ortamının olumsuz etkilerini bertaraf edebilmemiz için çocuklarımız bağımsız birer birey olarak kendi ayaklarının üzerinde durabilecek yaşa gelene dek onları bıkıp usanmadan her gün tekrar tekrar yanımıza çekmeye çalışmalıyız. İşin iyi yanı doğanın -doğamızın- bize bunu nasıl yapacağımızı gösteriyor olmasıdır.