“Beyin! O şaşılacak şeyler hazinesi! Kendi kendisini aldatmak için bile neler yaratır, duygularını nasıl örtüler altına gizler, onlara ne şaşılacak görevler yükler!”
Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç fark ettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış. Cahit Sıtkı Tarancı
O çiviyi çakan kim?
Ve benim çarmıhım kimde?
Ne Söz’üm ben, ne de Dil’im...
Kalbim en büyük gerilim;
Niye ben çarmıhta değilim,
Çarmıh benim içimde? Hilmi Yavuz