Buse Yoldaş

“Normal insan , dengesiz insandır.Çünkü insan, ateş üstünde duran su dolu bir kazana benzer.Nasıl içindeki su kaynayınca kazanın kapağı atarsa , makinelerin buhar kazanlarına da artık buğu dışarı fışkırsın diye subap yapmışlardır. Bulunun attığı suları fışkırır delikten , kazandaki buğu da gerektiği kadar kalır, yani dengede durur. Yoksa kazan patlar. İnsan da böyle işte...Kızınca , duygulanınca ,üzülünce , açıklanınca , insan içinden bişey boşaltacak ki , patlamasın da dengesi yerine gelsin. Ee nasıl içini fışkırtacak? Nasıl kazanın subabı varsa , insanın da bir tahtası eksik olacak ki , buradan dışarıya su koyversin...Bu yüzden işte, dengeli insan bir tahtası eksik insan demektir. O normal denilen , tahtası eksik olamayanlar , günün birinde birden patlayıp bombok olur , bir daha da onarılmazlar.”
Sayfa 96·Kitabı okudu
Bildiğim tek şey,ne yaparsa yapsın,insanın birkaç saniyeye bile söz geçiremeyişi...Başka bir deyişle,yaşam dediğimiz o kocaman ve karmaşık serüvenin,kimi zaman birkaç saniyede kurgulanıp birkaç saniyede inanılmaz bir hızla yön değiştirdiği ve günlerimizin,haftalarımızın,aylarımızın,hatta yıllarımızın gerisinde kalan o birkaç saniyenin bütün ömrümüzü kapladığı...