“Normal insan , dengesiz insandır.Çünkü insan, ateş üstünde duran su dolu bir kazana benzer.Nasıl içindeki su kaynayınca kazanın kapağı atarsa , makinelerin buhar kazanlarına da artık buğu dışarı fışkırsın diye subap yapmışlardır. Bulunun attığı suları fışkırır delikten , kazandaki buğu da gerektiği kadar kalır, yani dengede durur. Yoksa kazan patlar. İnsan da böyle işte...Kızınca , duygulanınca ,üzülünce , açıklanınca , insan içinden bişey boşaltacak ki , patlamasın da dengesi yerine gelsin. Ee nasıl içini fışkırtacak? Nasıl kazanın subabı varsa , insanın da bir tahtası eksik olacak ki , buradan dışarıya su koyversin...Bu yüzden işte, dengeli insan bir tahtası eksik insan demektir. O normal denilen , tahtası eksik olamayanlar , günün birinde birden patlayıp bombok olur , bir daha da onarılmazlar.”