İnsanlar her şeyi herkesten saklamayı öğrenmişlerdir. Ama kendilerini en az kendilerinden saklayabilirler, insanoğlu kötülük saydıklarını, zulüm, işkence, korkaklıklarını kendilerinden bile saklarlar. Saklayamadıklarını da bağışlamanın, olumlulaştırmanın bir yolunu mutlaka bulurlar.
Bu dünyaya ne olmuş böyle? Bu dünya kökten çürümüş… Bunca yıl dört bir yanında yüzlerce dost, başın dara gelince bir teki bile yok yanında! Hey gidi dostlar, bir gün gene karşı karşıya geliriz! Çürümüş insanlar!