Sevgiyi besleyen hayal gücüdür, hayal gücü bizi bildiklerimizden daha bilge, hissettiğimizden daha iyi, olduğumuzdan daha soylu kılar, bize "hayat"ı bir bütün olarak gösterir; başkalarını, hem gerçek hem de ideal ilişkilerinde anlamamızı yalnızca hayal gücü sağlar. Sevgiyi yalnızca güzel şeyler, incelikli düşünceler besler. Ama "nefret"i herhangi bir şey besleyebilir.
Sanki yaşamım, bana ve başkalarına nasıl görünmüş olursa olsun, aslında hep bir "keder senfonisi" olmuş, uyumlu biçimde birbirine bağlanan bölümlerden tek tek geçip sanatta tüm büyük temaların işlenişinde görülen kaçınılmazlıkla finale ulaşmış gibi.
Evlilikte olsun, dostlukta olsun, her türlü arkadaşlığı ayakta tutan bağ, eninde sonunda karşılıklı konuşmadır. Konuşmanın olabilmesi için de ortak bir temel gerekir.