Bizler küçük kümeler halinde, öbek öbek yaşamaya alışmışız. Aynı düşüncede olduğumuz kişilerden uzaklaşmak istemediğimiz gibi, kümemizdeki farklı düşünceye sahip kişileri de küçük görmekten kurtulamayız. Bu bir çeşit düşünce aristokrasisi... Başkalarını küçümseme beynimizde zararlı bir ur değil mi? Bu tavrımız bende kuşku uyandırıyor, ne yalan söyleyeyim, yaşamaktan korkuyormuşuz gibi bir kanıya kapılıyorum. Elimizdekı silahın vurucu gücünden, onu kullanmadaki becerimizden şüpheye düşmek değilse nedir bu? Değer verdiğimiz şeylerin gerçek yaşamla yüz yüze gelince cahilliğin, kör inançların katılığına toslayarak paramparça olacakları korkusuyla tir tir titriyoruz...."
İnsanın iç dengesinin bozulması ne demektir, bilir misiniz? Aklın duygularla çatışması sonucu ruhsal yapısı çarpıtılmış, amaçsız çırpınan ve acıyla sağa sola toslayan bir zavallı çıkar karşımızda..."