Sevda - ki insanın yalnız gönlüne değil akıl ve fikrine, kendi iradesine kısacası bütün duygularına, manevi yetilerine hâkimdir - daima şüphe ve kuruntular içinde bulunmaktan memnun olduğundan kulak ve göz her işittiği, her gördüğü şeyi onun karakterine göre işitip görmeye, akıl yetisi her hükmünü onun arzusuna göre vermeye mecburdur.
Sayfa 176 - İthaki Yayınları I 1. basım·Kitabı okudu