Bu ülkede içindeki çocuk utanca boğulmuş o kadar insan var ki! Ben onlara "yetişkin çocuklar" diyorum. Bunlar kötü insanlar değiller ama her türlü kötülüğü de yapabilirler.
Senin bu alışılagelen tanımını ancak bir açıdan doğru buluyorum, o da bizim birbirimize yabancılaşmamızda hiçbir suçun olmadığına benim de inanmam. Ama ben de aynı şekilde tümüyle suçsuzum. Eğer bunu kabullenmeni sağlayabilseydim bu durumda yeni bir düzen kurulamayabilir, bunun için ikimiz de yaşlıyız, senin bitmez tükenmez suçlamaların bitmese de belki hafifleyebilirdi, bir tür barış sağlanabilirdi.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin. Bunu sonuna kadar götüremediysen, kabahat senin değil... Bana hakikaten yaşama imkanını verdiğin birkaç ay için sana teşekkür ederim. Böyle birkaç ay, birkaç ömür kıymetinde değil midir?..