İnsana özgü bu sefillikle, toprağın yüzünde gün be gün yaşamamız gerekiyor yine. Veba ile ve baş dönmeleri ile, savaşlar ve deniz kazalarıyla, aşklarımıza, yaralarımızla. Hiçbir tanrısal felaket, hiçbir görkemli tufan gelip boğmayacak korkuları ve ihanetleri. 
Saf cesaret, dünyaya meydan okuyabilmektir; saldırılarına karşı adım adım kendini korumak ve ayakta ölmektir. Kendini darbelere teslim etmek onurlu bir kaçıştır olsa olsa.