Soykırımlar ve katliamlar gerçekleştiğinde söyleniveren "Bir daha asla!" sözü, her şehitlik ziyaretimde bir kez daha anlamını yitiriyor benim için. Srebrenitsa'da da aynısı oldu. "Asla unutmayacağız!", "Unutursak kalbimiz kurusun!", "Bir daha asla buna izin vermeyeceğiz!"... Mezar taşları cevap veriyor adeta bu sloganlara: Ey diriler, boşuna yalan söylemeyin!
Ama günün birinde, diyorum sürekli, günün birinde yapmam gerekeni yapmak zorundayım, intihar edeceğim, çünkü yaşamım ve varoluşum amaçsız olduğu için ve mutlak amaçsızlığı sürdürmek ve aralıksız sürdürmek saçma olduğu için.