İnsanoğlu intihar etmişti. Kendine hedef olarak kararlılıkla rahatı ve kolayı, düstur olarak da güvenli ve istikrarlı dengeli bir toplumu seçmiş ve muradına ermişti - ama sonunda gele gele bu duruma gelmişti işte.
Reklam
...eksiksiz bir güvence içinde olmaları, onları yavaş yavaş yozlaşmaya, beden, güç ve zeka bakımından genel bir gerilemeye yöneltmişti.
...erkeğin gücü ile kadının uysallığı, aile kurumu ve kadın ve erkek mesleklerinin farklılığı, bedensel güç çağının baskıcı zorunluluklarından başka bir şey değildir.
Tanrısız bir dünya anlamsız bir kaostur. Ama inançla beslendiğimizde apaçık olan saçmalıklar yok olur ve her şey anlaşılır hale gelir.
İnsanların kendilerini son derece yakından ilgilendiren -ölümleri, ölümsüzlük, kurtuluş gibi- şeyler üzerine hiç düşünmemeleri dikkat çekicidir, der Pascal. Bunları düşünmezler çünkü bunları düşünmek istemezler; onları bekleyen şeyi hatırlamamayı tercih ederler. Her şeyi unutmak için eğlencenin her türüne sığınırlarken, en yaşamsal şeyden kaçarlar;vtüm yaşamları eğlence olup çıkar, bu bir tür kaçış yoludur. Temel sorunla yüzleşmekten kaçınmanın her türlü yolunu icat ederiz: Avlanma, tiyatro, partiler, ayak oyunları, hatta savaşlar. Tüm bunlar var olmanın acısını dindirmenin yollarıdır.
Reklam