“Zaman meselesi ne acayip.
Aynaya baktığımda beni üzen zaman,
ektiğim bir fidana bakıp büyüdüğünü gördüğümde mutlu ediyor.
Zamanla her şey geçiyor da, bu geçicilik insanı dünyaya yabancılaştırıyor..”
İşte yaşamın reçetesi bu dedi annem..
Aldı beni kollarına gözyaşlarım akarken.
Her yıl bahçene ektiğin çiçekleri düşün,
sana öğretecekler ki
insanlar da çiçek açmak için solmak, köklenmek ve büyümek zorunda..