“Hayatım nedir?” diye sorup “Bir kötülüktür.” şeklinde cevaplarken tamamen doğru olduğumu fark ettim. Hata, sadece kendim için geçerli cevabı bütün hayata yüklememdi.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çevremde yaşayanların, zenginlerin, eğitimlilerin hayatı benim için tiksindirici bir hale gelmişti. Bu hayat tarzı artık tüm anlamını yitirmişti. Davranışlarımızın, düşüncelerimizin, bilimimizin ve sanatımızın toplamı, gözümde şımarık çocuğun saplantılarından farksızdı. Fark ettim ki, anlam burada aranamazdı. Çalışan insanların, hayatı yaratan davranışları, bana tek gerçek yol olarak görünmeye başladı.
bunu anlıyordum. fakat bunu anlamam durumu benim için kolaylaştırmıyordu.
Sonunda insanın içine işleyen en büyük bilgeliğin, inancın verdiği cevaplarda saklı olduğunu, cevapları mantık temelinde reddetmeye hakkım olmadığını fark ettim. Her şeyden çok, cevapların tek başına hayata dair sorulara bir yanıt olabileceğini anlamaya başladım.
İnanç, hayatın gücüydü. Eğer bir kişi yaşıyorsa, yaşamak için inandığı bir şeyler vardır, zira bu olmadan yaşayamaz. Eğer fani olanın asılsız doğasını kavramakta başarısız oluyorsa, ona inanır; eğer başarılı oluyorsa sonsuzluğu kavramak zorundadır. İnanç olmadan yaşamak mümkün değildir.