Büşra Kahraman
@busrakhrmn
24 Kasım
21 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Size kendinizi doğada geziyormuş gibi hissettiren, yürümenin güzelliğini ve doğanın bir parçası olduğunuzu hatırlatan bir kitap. Okuması oldukça keyifliydi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mükemmeldi! İllustrasyonlar, metin ve ikisinin birlikteliğiyle insana geçen his muhteşemdi. Bazı sayfalarda büyülendim, bazı sayfalarda illüstrasyonların güzelliğine ve detaylarına bakakaldım, bazı sayfalarda ise tüylerim diken diken oldu. Sanki bende Olive’in gittiği yerlerdeydim ve onunla birlikte o mekanda olmayı deneyimliyordum. Uzun lafın kısası kitap benim için tek kelimeyle muhteşemdi.
“Başkasına sevgi ışığı tuttuğumuzda ışıltısı en sonunda bize de sıçrar.”
Muazzam bir kitaptı. Bir kadının kendini ve kendi gücünü keşfetmesi, günümüz problemlerinden biri olan istekleri bitmeyen fakat emeğin karşılığını vermeyen patrona karşı durma ve sağlıklı bir sınır çizmekle ilgili yazılmış, okurken umut, güç ve yaşam enerjisi dolduğunuzu hissedeceğiniz aynı zamanda “tesadüfi” karşılaşmalar ve sohbetlerle sıcacık hissedeceğiniz bir roman.
Kitapta ana karakterin geçirdiği serüvenin yani aldığı mektupların okuyucuya da rehberlik edebilecek nitelikte olması da çok güzeldi.
Ayrıca kitapta bitkilerin sembolizmiyle kurulan incelikli iletişim dilinin kullanılmış olması da bu dille ilgilenen biri olarak çok hoşuma gitti.
Çocuklara hepimizin gölgesinin olduğunu ve bunun korkulacak bir şey olmadığını anlatmakta başarılı bir kitap olmuş. Çizerin Volkan Akmeşe olması da kitabın konusundan dolayı çok doğru bir tercih olmuş. Resimler kitabın duygusunu hissettirmede çok başarılı.
Bir şarkıyla da bütün bunların desteklenmesi, çocuk için bu temanın eğlenceli hale getirilmesi muazzam olmuş.
Kitaba bayıldım. Sade bir dille gerçekçi bir şekilde çok güzel anlatmış hikayeleri yazar. Şu anda hayatımın bulunduğum noktasında karakterlerin hayatlarındaki detaylar; kaygıları, gayeleri, telaşları…bana dokundu. 65 yaşında emekli olan ve “bu yaştan sonra” ne yapacağını bilemeyen Masao’nun hikayesi dahi insan ömrünün aslında ne kadar uzun olduğunu ve içine bir sürü şey sığdırılabileceğini hatırlattı.
Kitabın detaylarına, yorumlarına bakmadan bir anda dinlemeye başlamıştım, daha ikinci hikayede çok beğenerek hemen satın aldım. Kendi elimle çizmek istedim beni etkileyen satırları. Bu kadar beğenmemde mesleğimi değiştirerek çocuk kitabı çizeri olmaya çalıştığım bir senenin içerisinde okumuş olmam da etkili olmuş olabilir. Herbir hikayede iş konusuna değindiği için yazar, herbir hikayede içinde bulunduğum süreçten ve kendimden bir parça buldum.
Ben, tek bir karakter üzerinden işlenmiş kitap ve filmlerde yan karakterlerin karakterlerine, hayatlarına dair detayları çok merak eder ve onların bakış açısını bilmekten hoşlanırım. Bu yüzden bu kitaptaki bir kütüphane üzerinden bambaşka hayatlara bakıyor, onların hayatlarına şahit oluyor olmak çok hoşuma gitti. Ve o kişilerin farkında olarak ya da onlar hiç farkında olmadan nasıl birbirleriyle yollarının kesiştiğini, nerelerde, hangi şekillerde aynı yerlerden geçip, aynı insanlarla tanıştıklarını görmek çok çok güzeldi.
Sonuncu hikayede, kitabın başında okuduğumuz karakterlerin hayatlarının geldiği noktaya dair bilgi almak, yazarın bu şekilde kitabı toparlaması hoşuma gitti. Kitaba dair tek eleştirim şu; son hikaye, hem kendi içinde toparlanana kadar hemde bütünle bağlanana kadar biraz sıkıcıydı. Ama yine de çok güzel bir noktaya bağlandığı için puan kırmak istemedim.
Yorumunun ardından kitaptan çok sevdiğim birkaç alıntıyı
