İyi resim çizebilseydim eğer, ilk çizeceğim şeylerden biri çocukluğumda yaşadığımız evin arkasındaki ağaçlarla dolu bahçe olurdu. Edip Cansever'in dediği gibi ”Çocukluk gökyüzü gibidir”nereye gidersek üstümüzdedir." İnsan, bu gökyüzünün gri olmasını değil de mavi olmasını, yeşil olmasını tercih eder herhalde.
Kitaptaki çizimlere bakarken soluğum kesildi. Luke Adam Hawker o kadar güzel çizmiş ki cümlelere çok da yer kalmamış. Çizimler, bazen cümlelerin anlatabildiğinden daha fazla şey anlatıyor, Ağaçların yok olduğu bir dünyada bir vesile ile ağaçla ilişki kuran Olive'ın ağaç ile orman ile ilişkisi beni duygulandırdı ve doğa ile temas kurma ihtiyacı hissettirdi. Şayet bir gün daha iyi bir dünya kurulacaksa, bunda içimizde iyi duygular uyandıran bu kitapların da payı olacak.