BÜŞRA ZADEOĞLU
@busrazade
tersine ve baş aşağı çevirerek anlamaya geldim hayatı
429 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·59 syf.··
Beğendi
·2020 15. kitabı
·26 saatte okudu
·Okunma: 18 Mayıs 2020 16:00
Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku...
Aç kapıyı İlhami, dünyanı seyre geldim... dedim ve daldım okumaya. O nasıl güzel dünya idi öyle :))
Kapağını ilk kez gördüm ama içindekiler ilk kez değildi. ( Kapak detayındaki Sadri Alışık, parantez isterdi ) Daha önce hiç okumadığım halde, ordan burdan dilime takılmış, zamansız ezberlediğim dizelerle dolu tek kitaptın. Şimdi de seninle tanıştığımız ana gidiyor aklım. Memlekette iken dar bir sokak vardı sık sık uğradığım. Orda yazılıydı hikayen, orda tanımıştım Müzeyyen'i.
Biraz yeraltı biraz ufuklarda,
Öyle kendi halinde biraz,
Biraz haşarı...
Derin anlamlara gebe her cümlen,
Ağzına,kalemine sağlık İlhami...
Uzun zaman olmuştu bir başucu kitabı okumayalı.
Roma İmparatoru Marcus'tan inciler kitabı...
Israrla üstüne varmış geçiciliğin. Geçici. Elimiz, aklımız, düşümüzdekilerin bile geçici olduğunu hatırlatıp durmuş. Ve anlatmış:
Her zaman iyilik insanı olabilmeyi ve dürüst kalabilmeyi...
Almaktan çok vermeyi..
Aklı köşede kenarda unutmamayı.
Dönüşümü...
Dönüşümleri.
Zamanı.
20 yıl yaşam ile 70 yılın aynı kapıya vardığını.
Ölümün korkunç olmayan yüzünü.
Gerçekleri...
Teşekkür ederiz Marcus.
Puan vermedi·204 syf.··
Beğendi
·2019 22. kitabı
·25 günde okudu
·Okunma: 11 Nisan 2019 15:35
Yine bitmek bilmeyen virgüller ve yine bir Saramago yolculuğu... Yolculuk demek ne kadar doğru olur bilemeyeceğim çünkü münasebetimiz yolculuktan uzun oldu biraz :)) Yeni iş, vizeler, kitabı kaybetmem vs. derken hiç sevmediğim ve istemeyeceğim ölçüde uzun oldu kitabı bitirebilmem. Uzun bir vadeye yayıldığı için kitaptan aldığım tad da her zamanki gibi olmadı tabi.
Saramago bu eserinde, ölümü sürekli dezavantaj olarak gören biz insanoğluna aslında ölümün nasıl büyük avantajlarının olduğunu aktarmış. Adı bilinmeyen bir ülkeye ölüm artık uğramaz. Ölümsüzlük başta ödül gibi gelirken zamanla en çetin ızdıraba dönüşür. Devlet,kilise, halk herkes bu durum ile mücadele etmeye çalışırken ölüm yine esrarengiz ve şaşırtıcılığını elden bırakmadan ülkeye geri döner. Eflatun renkli zarflar, ölmeden önceki son sekiz günün habercisi oluverir. Daha fazla spoi vermemek amacı ile uzatmıyor ve incelememi şu cümle ile noktalamak istiyorum: Aşk bazen her şeye hükmedebilir, buna ölüm de dâhil... :')
Çok derin bir kitaba ara verdiğim sıra başladım, sözde çerez niyetine okuyacaktım. Aylar önce sahaftan almış "Okunacaklar" listesine eklemiştim, böylesi güzel olduğunu bilseydim bekletir
Ah be Davut Amca...
Mersin'de yakın arkadaşıma doğum günüm için imzalayıp vermişsin kitabını. Kitabın demek ne kadar doğru olur bilemem. İki karton kapağın arasında duran hayatın oysa. Elime ilk vardığı gün arkadaşıma: Ben gerçek yaşam öykülerinin anlatıldığı kitapları okuyunca kötü oluyorum çok üzülüyorum demiştim. Nitekim öyle de oldu. Bunun yanı sıra sitede kitabı ilk okuyan ve inceleyen olmanın gururunu yaşıyorum.
Genç iki öğretmenin dillere destan sevdasına şahit olmak eşsizdi de üzücü sonuna da şahit kalmak üzdü doğrusu. Yumurtalıklarında beliren kistlerle başlayan bir illet ile savaşmanın öyküsü.
Kitap boyunca her hitabında içindeki sevgiyi nakşedip durmuşsun. Karıcığım, canım, yavrum...
İçindeki uçsuz bucaksız sevgiyi ve 25 yıllık evliliğini anlatmaya kalkmandaki amaç, şüphesiz çok uzaklardan iki gözün de nasıl sevdiğine şahit olmasını istediğindir. Tokat'ta eşin ve biricik kızın ile yaşadığın o rüya- kabus karışımı öykün bugün gelip Mardin'de beni buluverdi.
İyi ki buldu, iyi ki okudum. Kitabı senin elinden alan arkadaşım değil de ben olsaydım keşke.
Her sevda senin sevdan gibi pürüzsüz ve sonsuz olsaydı keşke. Ellerinden ve yüreğinden öpüyorum, güzel amcam...
