Kesin olan şu ki zaman olduğundan uzun geçer, türlü türlü şeyler yaşamak zorunda oluruz. İlk bakışta mantıklı görünen ama zamanla monotonlaşan oyunlar oynarız.
Böylece kendimizi ve aklımızı koruruz.
Zaten aklımız koyu gecelerin karanlıklarında dolaşmaz mı hep?
İnsan hep kendisini yürekli sanır. İçine bir korku düşünce de bunu olağan saymaz. Kahrından ölür, delirir. Neden korkuyorum diye, aklını oynatır.
Korku insanoğlunun yüreğine işlemiştir, bunu bilmez. İnsanoğlu salt korkudur, bunu bilmez. Bilmez de kendine yediremez korkuyu
Bu dünya böyledir ,diyordu.
Sular hendeğine dolar. İnsanlar doğar ölür, gün doğar batar. Ağaçlar büyür çürür. Sular akar, bulut ağar.
Ağayı öldürürsün,
ağa gelir yerine.
Bir daha öldürürsün, bir daha gelir.