Buse
@bussekz
Güvensizlik dolu bir sakinlik içerisindeyim
Öğrenci
İstanbul
103 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gereksiz detaylarla çok fazla uzatılmış bir kitap olduğunu düşünüyorum. Kurgu olsa da Aslı karakterinden çok rahatsız oldum; bencil, kararsız, biraz da egoist bir insan. Murat Aslı’yı severek, sevilecek en son kişiyi sevdi. Ah Murat ah… Keşke sevdiklerimizi seçebilsek. Ne seni ne aşkını hiçbir şekilde hak etmedi Aslı.
Canan Tan eserlerinde biraz kendini yineliyor sanırım. Hep birbirine benzer kategoride insanlar görüyorum. Canan Hanım, bir başrol karakteriniz de orta halli hatta yoksul bir aileden gelme olsun. Hepsinin mi ailesi nezih, varlıklı, kültürlü olur. ️
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İkinci kez, bir solukta ve ağlaya ağlaya okudum. Sevgiyi, uyuşturucuyu daha iyi anlatan bir kitap olamaz. Tek kelimeyle: harika! Dünya’ya olan dostluğun beni o kadar etkiledi ki Eylül…
Kendimi, kitabın içinde bulduğum, karakterin kendisi olduğumu düşündüğüm nadir kitaplardandı. Yazarın hem fazlasıyla betimleme kullanıp hem de bunu hiç sıkmadan yapması olağanüstüydü, ki kitabı iki-üç günde bitirmemden de anlaşılır ne kadar akıcı olduğu. Winston’ın başlardaki cesaretinin kitabın sonunda çaresizliğe dönüşmesini, bizzat kendi içimde yaşadım diyebilirim. Unutamayacağım karakterlerden biri oldu Winston Smith. Bir de Okyanusya’nın ne kadar da şuanki dünyaya benzediğini görmek beni çok ürküttü.
“Savaş Barıştır
Özgürlük Köleliktir
Cahillik Güçtür.”
Çok güzeldi… Kendisine “iyi olan şey unutulmaz, seni unutmayacağım'' denmesine rağmen hiç hatırlanmamış bir kadının mektubunu okumanızı tavsiye ederim.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
Sineklerin Tanrısı, İkinci Dünya Savaşı’ndan kısa bir süre sonra, bu savaşta yıllarca çarpışan insanların birbirlerine nasıl kıydıklarını kendi gözleriyle görüp, birçok umutlarını yitiren biri tarafından yazılmıştır. Ne var ki, kimi eleştirmenlerin sandığı gibi, Golding’in tüm insanların doğuştan kötü olduklarını savunduğu, umarsız ve kapkara bir kötümserliğe kapıldığı söylenemez gene de. Golding, insanların tümüyle kötü olduklarına değil, dış dünyada da, insanların iç dünyasında da iyilikle kötülüğün, aydınlık güçlerle karanlık güçlerin çarpıştığına inanır aslında.
