Dilemma
@butimar
Canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını 𓅪
Konularınızı kısıtlamak zorunda olduğunuzu bilirseniz, sözlerinizin başka biçimde yorumlanmasından korkarsanız, hele hele karşımızdakilere güvenemezseniz ne konuşabilirsiniz ki?
Sayfa 38
Reklam
Büyümek bize yaramamıştı. Birden hüzünlü insanlar oluvermiştik.
Sayfa 7
Belli bir yeri özlemişliğim yok, işte yalnız bir özlem var içimde.
Sayfa 386
Kendi hiçliğimin bilinci çöküyor üzerime; sızlanıyor, düşünüyorum. Ben neyim şimdi, yitip gittim mi, ben artık bir hiç miyim?
Sayfa 328
İnsan yaşlandı mı hayatı paylaşmaktan el çeker, artık yalnız anılarla beslenir. Gönderilmiş mektuplara benzeriz: Görevimiz bitmiştir, yollandığımız adrese gelmişizdir.
Sayfa 143