"Ah insan, hayatın öyle geçici bir yolcusudur ki kendi varlığına en ziyade inandığı ve dostlarının ruhlarında, yüreklerinde en derin izler bıraktığını sandığı bir yerde bile hafızalardan olduğu gibi silinecek, hiçbir iz bırakmayacaktır. Hem de ne çabuk!"
"Aman Tanrım! Nedir bu boşluk! Göğsümde duyduğum bu korkunç boşluk! İkide bir kendi kendime şöyle diyorum: Çok değil bir kere, yalnız bir kere onu kollarımla sararak bağrıma basabilsem, oh o zaman bütün bu boşluk dolacak sanırım..."