zehra

Bir gün bana anneni nasıl bulacağımızı sordun, gökyüzü o kadar büyüktü ki, kaybolmak işten bile değildi. Ben de sana gökyüzünün büyük bir otele benzediğini, yukarda herkesin bir odası olduğunu, birbirlerini seven insanların o odalarda buluşup sonsuza dek birlikte kaldıklarını anlatmıştım. Bu açıklamam seni bir süre rahatlatmıştı. Ama dördüncü ya da beşinci akvaryum balığın ölünce, konu gene gündeme geldi ve bana şöyle dedin: “Peki ya yer kalmazsa?” “Yer kalmazsa” diye yanıtladım seni, “gözleri bir an için yumup bir dakika boyunca ‘genişle oda!’ diye düşünmek yeterlidir. O zaman oda büyür ve yer açılır.”
Sayfa 111·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Her zaman yapılan yanlış nedir, bilir misin? Yaşamın değişmez olduğunu sanmak, trenin ray değiştirmeden sonsuza kadar gideceğini düşünmektir. Oysa kaderin hayal gücü bizimkinden daha renklidir.
Sayfa 105·Kitabı okudu
Edebiyat
Akmayan gözyaşları kalpte birikirler, zamanla kabuk tutarlar ve kirecin çamaşır makinesini tıkaması gibi kalbi tıkayıp felç ederler.
Sayfa 16·Kitabı okudu
Edebiyat
Ölüler yokluklarıyla değil de söylenmeden kalan sözler yüzünden keder verirler asıl.
Sayfa 14·Kitabı okudu
Edebiyat

zehra

, bir kitap okudu
Puan vermedi·330 syf.·
5 günde okudu
·
2018 29. kitabı
Zülfü Livaneli
8.6/10 · 126,6bin okunma
Reklam