Sima
@bysima
O ruhsuz işi, para hırsı, bir, on, yirmi yıl hep aynı şey... Gitgide artan ruhsuzluk! Tepeye tırmandığımı zannederken aslında bayır aşağı koşmak. İnsanların gözünde giderek yükselirken, aynı anda hayat da benden o kadar eksiliyor, ayaklarımın altından çekilip gidiyordu. Madem öyle ölmeye hazır ol!
Reklam
Umarsızlığına, korkunç yalnızlığına, insanların acımasızlığına, Tanrının acımasızlığına, Tanrının yokluğuna ağlıyordu.
Kimi zaman ufacık bir umut ışıltısı belirir gibi oluyor, kimi zaman da umutsuzluk denizi kudurmaya başlıyordu, ama hep aynıydı: Aynı acı, aynı keder, aynı iç sıkıntısı... Tek başına kalmak dayanılır gibi değildi.
Reklam