Həqiqətən, bizim xalqın arasında müti və əksərən zəhmətkeş şəxsiyyətlər olub və olacaqdır, amma taledən onların bəxtinə əbədi yoxsul olmaq düşmüşdür. Onlar daim tənhadırlar, pintidirlər, daim sanki hamı tərəfindən unudulmuşlar nədənsə məyusdurlar və daim kiminsə buyruğunda, kiminsə, əsasən kef çəkənlərin, ya da birdın- birə varlananların və ucalananların xidmətində dururlar. Hər bir təşəbbüs onlar üçün dərddir ağır zəhmətdir.
İnsanların çoxu küləyə tuş gəlmiş yarpağa oxşayır, havada fırlanıb aramla yerə düşürlər. Ancaq çox az adam heç bir küləkdən çəkinməyən ulduz kimi yolundan dönmür.