Oğuz Atay'ın yapıtı deyince,ayrı ayrı romanları, öyküleri ve oyunlarından önce kişileri canlanıyor gözümün önünde.
.. Negatif kişiler topluluğu: kendi sorunlarını çözememiş ve topluma kendini kabul ettirememiş aydınlar, toplumun acımasızca dışladığı lümpenler, çaresizlik içinde intihara,cinayete sürüklenenler, delirmenin sınırlarında dolaşanlar.
Uyuklamak parça parça ölmek. uyumaksa yekpare ölüm. Bu aralar hep uyukluyorum. Vücudumda büyük parçalar kaybetmisim gibi hissediyorum kendimi. Gece olduğunda kayıp parçalarım karanlığa karışıyor.
Kendime zamanın ipini koparma diyorum. Ama bu hiç kolay değil. insan uyuyakalıyor, uyanınca aradan aylar geçmiş gibi oluyor. Zamanı nerede bıraktığını hatırlamak çok güç.