Ümüt Cihan
@c_duman
Sevdiğim yerler, sevmediğim insanlar yüzünden, sevmediğim yerlere dönüşüyor...
15 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Spoiler!!!2023 Okuma Raporları
Kitap gayet güzel konuyu ele almış. Karakterimiz şizofreni ve bir kara keşiş hayali görüyor ama bu halinden gayet memnun ve kimseye zarar vermiyor. Karakterimizin eşi durumu fark edince tedavi ediyor ama bu sefer de karakterimiz sanki bir sırdaşını kaybetmiş gibi üzüntüye kapılıyor. Üzüntüsünü dile getiriş şekli beni benden aldı hatta; şizofreniydim doğru halüsinasyon görüyordum ama kime zararı vardı, eskiden ben sıradışı birisiyken şimdi sıradan mutsuz bir insanım gibi birşey söylüyor.
Beni bu kitabın bu kadar etkilemesi galiba ismimden dolayı; ismim yanlış yazılmış ve Ümüt, bütün çevremdekiler değiştir diyor ancak ben sıradan olmamak için değiştirmekte ısrarcıyım. Bu duruma benzettiğimdendir herhalde bu kitabın beni bu kadar etkilemesi.
Tabiki kitabın anlattığı şeyler çok daha derin ve güzel. Kesinlikle kitabı okumanızı öneririm.
Reklam
Spoiler!!!2023 Okuma Raporları
Ben kitabı hiç ama hiç beğenmedim. Ya tam olarak anlayamadım ya da gerçekten hiç bana hitap etmeyen bir kitap.
Nereden başlasam bilemiyorum; bence pek ilgi çekici bir konusu yok, konusu tamamen bir karakterin doğduğunda yaşlı olması ve normalde büyümesi gerekirken küçülmesini anlatıyor. Kitabın konusuna bakarsak mükemmel gibi duruyor ancak ne merak var ne ilginçlik. Kitap tamamen hayal ürünü olarak başlayıp sonrasında tamamen gerçeklik unsurlarıyla devam ediyor. Hatta kalan o minicik merak duygunuzu da mahvediyor. Mesela kitabı alınca tamam yaşlı olarak doğdu ama acaba yaşı küçüldükçe tecrübelerini yaşamış olarak mı küçülecek yani mesela bebek olduğunda bir patron olabilecek mi? diye düşünmüştüm ancak; kitap tamamen gerçekçi olup bebek olduğunda sanki yeni doğmuş bir bebek gibi davrandığını anlatıyor.
Peki anlatım biçimi güzel mi onun için okusak diyecekseniz o da bence vasat olmuş çünkü konunun düzgün işlenmediği kitaplarda yazar okurun ilgisini çekmek için biraz farklı anlatımlara başvurmalıdır bence ancak bizim kitabımızda bu da yok, gayet sıradan anlatım biçimi var.
Kitabın internetteki yorumlarına bakarak aşırı yüksek heyecanla okumuştum galiba çok abartmışım gözümde kitabı.
Kitap hakkında yaptığım yorumlar benim kendi görüşlerimdir, sizinle aynı görüşte olmaması dünyanın sonu değildir.
Benjamin Button'ın Tuhaf HikayesiF. Scott Fitzgerald · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202027,8bin okunma
SPOİLER!!! Göz -Stephen KİNG- SPOİLER!!!!
Göz İlk olarak kitabın henüz yarısındayım. Sadece canımı sıkan bir konuyu yazmak istedim. Kitap çok güzel ancak yazar sadece ana karakter ve etrafında geçen karakterler gözünden anlatmak yerine sanki belgesel edasıyla sürekli bir yerden alıntı alıyormuş gibi anlatmış konuyu. Bu anlatış biçimini hiçbir zaman sevemedim çünkü ebedi bir havayla yazarken bir anda resmi bir dile geçiyor ve bu geçiş Göz kitabında çok sert oluyor. Bu nedenle kitabı okumakta güçlük çekiyorum ancak konusu o kadar hoşuma gitti ki durmak istemiyorum. Konusuna gelirsek bence Carrie'nin anları biraz kısa olmuş. Orana bakarsak yarıyı geçer ama diğer karakterler o kadar sıkıcı ki sürekli Carrie'nin gelmesini bekliyorum. Kitap başta çok sıkıcıydı ama şuan hızlandı gibi bilemiyorum. Özellikle merak unsurunu çok güzel yerleştirmiş yazar mesela; en başta Carrie'nin telekinetik yeteneğe sahip olduğunu tahmin ediyordum ama emin olamıyordum. Şimdiki sayfalarda ise annesinin şizofrenisinin olduğunu tahmin ediyorum ancak asla emin olamıyorum. Yazar sadece 1 yerde değiniyor ve açıklayana kadar asla bu konuyu ele almıyor. Bu yüzden feci sevdim.
Ekleme:
Şuan kitap bitmek üzere ve gerçekten en beğendiğim kitaplar arasına girebilir. Anlatım biçimi çok güzel bir olayı 3 4 farklı bakış açısı üzerinden anlatıyor çok hoşuma gitti bu anlatım biçimi. Başlarda sıkıcı olmasını da anladım; kitap yavaş yavaş hızlanıyor ve sonra sizi kendine o kadar bağlıyor ki bırakamıyorsunuz...2023 Okuma Raporları
Göz İlk olarak kitabın henüz yarısındayım. Sadece canımı sıkan bir konuyu yazmak istedim. Kitap çok güzel ancak yazar sadece ana karakter ve etrafında geçen karakterler gözünden anlatmak yerine sanki belgesel edasıyla sürekli bir yerden alıntı alıyormuş gibi anlatmış konuyu. Bu anlatış biçimini hiçbir zaman sevemedim çünkü ebedi bir havayla yazarken bir anda resmi bir dile geçiyor ve bu geçiş Göz kitabında çok sert oluyor. Bu nedenle kitabı okumakta güçlük çekiyorum ancak konusu o kadar hoşuma gitti ki durmak istemiyorum. Konusuna gelirsek bence Carrie'nin anları biraz kısa olmuş. Orana bakarsak yarıyı geçer ama diğer karakterler o kadar sıkıcı ki sürekli Carrie'nin gelmesini bekliyorum. Kitap başta çok sıkıcıydı ama şuan hızlandı gibi bilemiyorum. Özellikle merak unsurunu çok güzel yerleştirmiş yazar mesela; en başta Carrie'nin telekinetik yeteneğe sahip olduğunu tahmin ediyordum ama emin olamıyordum. Şimdiki sayfalarda ise annesinin şizofrenisinin olduğunu tahmin ediyorum ancak asla emin olamıyorum. Yazar sadece 1 yerde değiniyor ve açıklayana kadar asla bu konuyu ele almıyor. Bu yüzden feci sevdim.
Ekleme:
Şuan kitap bitmek üzere ve gerçekten en beğendiğim kitaplar arasına girebilir. Anlatım biçimi çok güzel bir olayı 3 4 farklı bakış açısı üzerinden anlatıyor çok hoşuma gitti bu anlatım biçimi. Başlarda sıkıcı olmasını da anladım; kitap yavaş yavaş hızlanıyor ve sonra sizi kendine o kadar bağlıyor ki bırakamıyorsunuz...Arkadaşlar daha kitabın 54. Sayfasında olmama rağmen nedense aklımda şimşekler çaktı, daha çeyreğini okuduğum için ve Agatha 'nın zekice hazırladığı tuzakları düşünerek muhtemelen yanlıştır diyorum ancak bence katil minik kızları. Nedeni ise hem başka birileri yok etrafta öldürebilecek (yalnızca bir yaşlı gözleri pek net görmeyen hizmetçi hanım var ve katil o olsa bile herhangi bir kazanç sağlamayacak neden öldürsün, bir de genç bir nedime kız var onun da öldürmek için bir sebebi yok sonuçta öldürdükten sonra işsiz kalacak bu sebeple bence katil küçük kız)
Spoiler!!!
Kitabı bitirmeme rağmen kesinlikle bir kere daha okuyacağım. Arkadaşlar kitap o kadar ustalıkla yazılmış ki ilk okumanızda hiçbir şey anlamıyorsunuz çünkü kitap tam olarak bunun için yazılmış.
Kitabı ilk okumaya başladığımda daha başlardayken bu kesin katildir dedim doktora. Çünkü daha kurbanın yeğeni , amcamı 9.45 de gördüm, ifadesini vermemişti. Bu ifadeden sonra Agatha klasik romanlarına dönerek tamamen gizli bir soruşturma yazmaya başladı dedim. Sonuna doğru ufak bi şüphe duysam da yine de yok canım katil olamaz o kadar şey yaptı katili bulmak için dedim. Hatta son bölümün başlığını bile Poirot'un hatasını açıkladığı bölüm sandım. Bu yüzden gerçekten çok şaşırarak okudum son kısmını.
Son sözde de denildiği gibi Agatha o kadar ustaca yazmış ki bu kitabı okuyucu sürekli katili fark ediyor (çünkü Agatha bunu istiyor) ancak her seferinde değişik bir yolla bu düşünceden sıyırıyor sizi. Bu aslında bence tehlikeli bir yol ancak hem kitabın temposu için gerekli hem de Agatha o kadar ustaca kelimeler seçmiş ki resmen tehlike ile akıcılık arasındaki ince çizgide gitmiş. (Bence bu Agatha'nın ne kadar usta bi yazar olduğunu gösteriyor.)
Reklam