Trajikomedi tadında hayatı ile yirmilerinde bir mimarlık öğrencisi ve olmayan zamanını kaliteli harcama girişiminden biri olan bu hesap. (En azından motivasyonu var diyelim)
Melankoliden kurtulamamamın nedenlerinden biri bu işte; sonra, dostluğun, güçlü, ciddi sevgilerin olabileceği yerde bir boşluk buluyor insan içinde, moral enerjisini kemiren bir düş kırıklığı duyuyor; sanki yazgı, sevecenlik içgüdülerine karşı bir barikat kurmuş, içimde bir iğneleme seli yükselip beni boğacak gibi oluyor. Ve haykırıyorsun: "Daha ne kadar sürecek bu Tanrım!"