Çalıkuşu
@calikusu24
Bu gece kendi kendimden bıkmış durumdayım.
Bir başkası olmak istiyorum.
176 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öncelikle yazarın okuyucuya duyguları bu denli geçirebilmiş olması takdir edilesi. Bu kitap öyle bi kitap ki insanların acımasızlığını, vahşiliğini, bencilliğini ve en önemlisi vicdansızlığını körlük salgınının tüm ülkeye yayılmasıyla daha da kötü bi hala gelişini ele alıyor. Okurken bu kadarı da olmaz dediğimiz her şeyi yapıyorlar üstelik bunu görmeyen gözlerine rağmen yapıyorlar. İnsanoğlunun bir kez daha ne kadar ileri gidebileceğini anlatan yer yer sinirlerinizi bozan değişik bir konu arayanların okuyabileceği toplumsal eleştiriye metafor yoluyla farklı bir bakışacısı getiren güzel bir kitap. Ancak bazı yerlerin gereksiz uzatıldığını düşünüyorum yine de genel anlamda beğendiğim bir kitap oldu keyifli okumalar.
Alıntı:
~Terk edildiği zaman yaşam ne kadar da kırılgan oluyordu.
~Dünya anlamını tümüyle yitirmişse gözyaşlarının bir anlamı kalır mıydı
~Örgütlenmek bir bakıma görmeye başlamak demektir.
Reklam
Sevdiğim bazı oyuncuların dizisini çekeceğini duyduğum an hemen kitabını aldığım ve böylelikle Türk edebiyatımızın geri planda kalmış yazarımızla tanışmış olduğum kitaptır. Dizi beklentilerimi karşılamasa da kitabın beklentilerimi karşıladığını hatta daha fazlasını verdiğini söyleyebilirim. O yüzden kitabı mı dizisi veya filmi mi tartışmalarına her zaman kitap yanıtını veririm. Kitabımıza dönecek olursak kitap Seniha karakterinin ötekileştirilmesi üzerine yaşadığı kıskançlık duygusunu ele alıyor ama öyle basit bir kıskançlık değil tabiki uçlarda yaşadığı ve okurken şaşkınlık yaşayacağınız türden bi kıskançlık bu kadar da olmaz dedirtecek türden. Kitap başlarda durgun ve sıkıcı gibi gelebilir ancak ortalarına doğru açılmaya başlıyor. Seniha başlarda duygularını pek belli etmese de sonlara doğru pek iyi niyetli olmadığı anlaşılıyor. En az Seniha kadar mükerrem, nüzhet ve halit karakterleri de suçlu elbette kısaca bu kitapta herkesin azımsanacak kadar bi kusuru var. Her ne kadar konular farklı işlenmiş olsa da kitabın bana verdiği hissiyat “uğultulu tepeler” kitabını okuduğumda verdiği hissiyatla aynıydı. Kitabı okuyanlar beni anlayacaktır kitaptaki karakterler o kadar farklı ki hiçbiriyle bi bağ kuramıyorsunuz nitekim kitap bittiğinde ağzınızda kekremsi bi tad kalmış gibi bir hissiyata kapılıyorsunuz bu kitapta benim için öyle oldu diyebilirim. Başlarda yer yer sıkılsam da kötü bir duygunun insana neler yaptırabileceğini güzel bir şekilde anlatmış yazar. Keyifli okumalar…
Reşat Nuri Güntekin’in kitaplarını okumak ruhuma çok iyi geliyor. Türk edebiyatında baş köşeye konulacak yazarlarımızdan biri bana göre ve söylemeliyim ki ilk defa bir kitabın sonunu gözlerim dolarak bitirdim. Kitabımızın baş karakteri Zehra Zehra katı kuralları olan bir köyde öğretmen babasının hasta haberini almasıyla olaylar gelişiyor. Kitabın başlarında Zehra’ya hak verirken kitabın ilerleyen bölümlerinde babasına hak verirken buldum kendimi öyleki bu kitapta en çok babasına hak verdim diyebilirim. Çünkü bazen olayların başkaları tarafından anlatıldığı gibi bazı durumların dışarıdan göründüğü gibi olmadığını bir kez anladım. Kitap ince ve okuması kolay akıcı bir kitap okumanızı tavsiye ediyorum.
Alıntı:
Ben zannediyorum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnız onun dümenini almak kafidir. Şimdi anlıyorum ki değilmiş yollar görünmez kayalarla doluymuş onlara çarpmamak lazımmış daha fenası gizli cereyanlar varmış ki insan onlara kapıldığı zaman yolun değiştiğini gittikçe uzaklaştığını fark etmezmiş ta ki kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar…
İncelememe kitabın önsözünde yer alan birkaç alıntıyla başlamak istiyorum
“Ey halk, ölüm cezasını sizin için değil bakanlık görevine gelebilecek biz vekiller için kaldırıyoruz.”
“Bencilliklerin oluşturduğu bir bileşim en güzel toplumsal birliktelikleri yozlaştırıp yok eder.”
“Uzun zaman önce bi ses Tanrılar gidiyor! Dedi. Son olarak başka bir ses yükselip haykırdı krallar gidiyor! Şimdi üçüncü bir sesin yükselmesinin zamanıdır cellatlar gidiyor. Tanrılar için üzülenlere tanrılar kalıyor denilebilir. Krallar için üzülenlere vatan kalıyor denilebilir. Cellatlar için üzülenlere söylenecek bir şey yok.”
Yazar önsözünde de belirttiği gibi bu eseri siyasi, ahlaki ve edebi bir eleştiri niteliğinde yazmış önsözü okurken bunu çarpıcı ve bi o kadar tüyler ürpertici şekilde hissediyorsunuz kitap adından da anlaşılacağı üzere bir idam mahkumunun haftalar sonra idam edileceği süreci ele alıyor. Bir toplum ve siyasi eleştiri olan bu eseri benim gibi toplum eleştirisi sevenler beğenecektir. İyi okumalar diliyorum.
Alıntı:
-insan içinde bulunduğu umutsuz koşullarda bazen bir zinciri bir saç teliyle koparabileceğini sanır.
Ne çok ister insan büyük kederlerinin ardından ölüp gitmeyi de başaramaz. Ruh, başına kara bir hale takarak göğe yükselmek için çırpınır ama vücut dünyalıdır; yer, içer, yaşar…
Ayfer Tunç’un okuduğum ilk eseri yazarımızın kalemini sevdim sade akıcı bir anlatımı var. Kitap Aziz beyin acıklı ve bi o kadar dokunaklı hikayesini ele alıyor kitabı okurken yer yer Aziz beyle aynı duygulara kapılmamak elde değil kitabı genel anlamda sevdim kısa ve öz bi hikayesi var zaten hemen bitirilebilecek bir kitap okumanızı tavsiye ederim. Kitabın en sevdiğim, beğendiğim cümlesi ise şu oldu;
~Mutsuz ve aksi, çoğu zaman öfkeli, kimi zaman öksüz bir çocuk kadar kırgın yaşadı.
