Dünya üzerindeki herkesin kör olduğunu düşünün, hayat nasıl olurdu?
Evimize gelen sudan, elektrikten sorumlu olan insanların, radyo-tv işi ile uğraşıp kamuoyunu bilgilendiren insanların, sınır güvenliği ve toplum refahını korumakla görevli asker, polis pozisyonundaki insanların, uçak içindeki pilotun, okyanusa dalmış dalgıçın, trafikteki insanların, fabrikadaki işçinin vs. beklenmedik bir anda kör olduğunu düşünün.. hayatımız nasıl olurdu.
Tam anlamıyla felaket.
Yeni bir yaşam düzeni, yeni bir sistem gerekirdi. Temelde hepimizin eşit olması gerekiyor aslında, hepimiz körüz ve ihtiyaçlarımızı giderme noktasında benzer sıkıntılar yaşıyoruz. Gördüğümüz tek şey bembeyaz bir ışık. Peki bu kadar acizken aramızda sınıflaşma olur mu? Sanırım bu dünya düzeninin kuralı, hangi şartlarda olursak olalım insanların birbiri üzerinde baskı kurma, birbirini yönlendirme isteği bitmeyecek. En aciz halimizde bile despotluk yarışına gireceğiz. Üzücü. Bu kitaptaki kurguda da insanın acizken bile ne kadar acizleşebileceğini ve alçalabileceğini görüyoruz.
Kurguda oluşturulan dünya düzenini okuyunca kaygılandım. Çevremizi görmeden ve algılamadan bir şeyler başarabilmemiz , hayatta kalabilmemiz çok zor. Tüketim için üretim gerekli ve üretim için de görmek. Tüketim olmadan fizyolojik ihtiyaçlarımızı karşılayamayız ve bu ihtiyaçlarımızı karşılamak için her türlü yolu deneyebiliriz.
Kitabın sonu istediğim gibi bitmese de olay örüntüsü ve kurgusu beni hayal kırıklığına uğratmadı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mehmed Uzun....
Mülteci bir yazar.. vatanına , diline, ailesine, nar ağaçlarına, dam üstünde geçirilen uzun yaz gecelerine hasret kalmış bir yazar. Kürt edebiyatının değerli isimlerindendir. Kalemin ve edebiyatın gücünü yansıtan gösteren bir yazardır. Siyasete ve edebiyata karşı takındığı zarif ve hoşgörülü tutum takdire şayandır. Evrensel ölçüler doğrultusunda düşünen ve yazan bir insandır. Rahmetle anıyorum.
Nar Çiçekleri kitabı benim için çok özel kitaplardandır. Tekrar tekrar okumak istediğim ve okuyacağım bir kitap. Bana ve fikirlerime çok katkısı oldu. Bu kitaptan önce Türkiye gündemindeki bir konuya çok düz bakan biriydim ama bu kitaptan sonra daha farklı bakmaya başladım. Mehmed Uzun' da kendime ait bir şeyler bulmam bir şeylerin değişmesi gerektiğini gösterdi. Her şeyin temelinin saygı olduğunu idrak ettim. Bir ötekinin olduğunu, ötekinin varlığını kabul etmem gerektiğini ve saygı duymam gerektiğini idrak ettim..
En sevdiğim sözlerindendir; '... sadece insan olmak, başka hiçbir şey değil' Evet hepimizin temel noktası buydu. Hepimiz insanız ve eşit haklara sahibiz. Bir insana saygı duymak için benimle aynı dili, kültürü, dini, coğrafyayı vs. paylaşmasına gerek yok. Bu insan olarak benim görevim. Bu hoşgörüyü kendimde barındırabilmeliyim.
'Sen bir savaşın ne demek olduğunu bilir misin ey insanoğlu?' beni hüzünlendiren cümlelerdendir. Gerçekten bir savaşın ne demek olduğunu, bir savaşın sonuçlarının ne kadar ağır olduğunun idrakinde miyiz? Savaş insanoğlunun doyumsuzluğundan mı kaynaklanıyordu? Haklı savaş var mıydı? İnsan öldüren, dili, kültürü yok eden dava haklı sayılabilir miydi? Olduğu gibi kabul etmek çok mu zordu?....
Bir diğer başlık 'Şiddet Yerine Kültürel Diyalog'.... Şiddet yerine diyaloğu tercih etmek insanoğluna neden bu kadar zor ki... Gerçekten
Bir kitap düşünün ki tüm milletlerin milli bilinç kazanmasında rol oynasın.. işte bu kitap tam da o kitap oluyor.. onurlu bir vatandaş, kalkınmış bir devlet, iyi bir insan, iyi bir öğretmen, iyi birer anne ve baba vs. olabilmek için güzel bir rehber.. Kitapta fin halkının yeniden uyanmasını ve kalkınmasını ele alıyor.. ama bu durum tüm milletler, devletler, vatandaşlar için yol gösterici nitelikte.. Her vatandaşın okuması tarfatarıyım.. hayat amacının sorgulanması ve hayallerin yeteri kadar inanç olursa gerçekleşebileceğine dair güzel mesajlar içeriyor..
