canan

ey sulara serinlik veren! karanlık tapınaklarının ateşini insanların ruhuyla besleyen bir çağa geldik. bir çağa geldik ki belleksiziz. hâfızamızı değil, yalnızca bedenimizi terletiyor alevlerin yalımı. heybemizde darı yok; kırbamızda su kalmamış, elimiz hançere yakışmıyor artık. güneye dönüyoruz, ama aklımızı bir türlü alamıyoruz kuzeyden. karışık bir kafa için dua okuyacak dilimiz kekeme. kekeme dilimizi çözmek için bize dua edecek kim varsa kayıp.. kayıp bir ahaliyiz biz. buraya gelirken yollara işaret koymaya akıl erdiremedik. eski bir alışkanlık arıyoruz, üstü örtülmemiş bir iz, bir emare. bir emâre, belki bize hatırlatır, bülbül kafesinden bir göğsümüz olduğunu. ama hiçbir can alıcı işaret çarpmıyor gözlerimize. gök çadır olmaktan vazgeçmiş, yer taş kesmiş sanki. ne yağmur bize merhamet bahşediyor, ne toprağı çatlatan çiğdemle yandaşlık kurabiliyoruz. ancak birbirimizin kanını akıtarak anlayabiliyoruz canlı olduğumuzu. insan oluşumuzla en büyük âşinalığımız bu. sıcak kana dokununca diyoruz ki, “tamam, demek burası hâlâ dünya!” dünyanın dönüşü başımızı döndürmüyor artık. çünkü dönüp bakmıyoruz akıp duran bulutlara. çünkü boynumuz kalın. ve hiç kimse yüz vermiyor bu tür çocukça oyunlara. biz dünyayı işvekar bir çengi gibi düşünüyoruz; böyle kuruluyor aramızdaki bağ. yani biz, birbirimizin teninden yükselen buharı soluyarak çiziyoruz yörüngemizi. bu sırnaşık rotadan çıkarsak, içimize düşecek kuşkudan ödümüz kopuyor. ödümüz kopuyor, aşk deyince hallac’ı anmaktan. çünkü biz, ancak ayarı bozuk bir altın için yüzüyoruz birbirimizin derisini. nedir aşka düşmek? aşk için ölmek ne? yabancıyız bu şavkı kalp çatlatan, hesabı ağır sorulara. bize düşen kurnazca gülümsemek… kurnazca gülümsüyoruz, zülfüne çiğ düşünce tedirginlikten rengi atan eski evlerin
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
eğer Allah bir ferdin kalbine iman yerleştirmiş ise artık o fert ile kâinat dolayısıyla birbirlerine yabancı iki mevcudiyetten haberdar oluruz. iman ferdi kâinatın varoluş endişesinden koparır. bu yüzden mü’min kişinin farkına ancak kalbi imana meyletmiş fertler varabilir. İsmet Özel, 18 Cemaziyelevvel 1446 İsmet Özel
Alıntı
nurettin topçu bey sual eder;
sonu olan dünyamızda gayesi olan sonsuzluğa insanı ulaştıran nedir? hisler mi,akıl mı,ilham mı? İslam ve İnsan - Mevlana ve Tasavvuf
Alıntı
Rabbim Nihayet Sana
rabbim, nihayet sana itaat edeceğiz.. artık ne kin, ne haset, ne de yaşamak hırsı, belki bir sabah vakti, belki gece yarısı, artık nefes almayı bırakıp gideceğiz.. ben artık korkmuyorum, her şeyde bir hikmet var, gecenin sonu seher, kışın sonunda bahar, belki de bir bahçeyi müjdeliyor şu duvar.. birer ağaç altında sevgilimiz, annemiz, gece değmemiş sema, dalga bilmeyen deniz, en güzel, en bahtiyar, en aydınlık, en temiz, ümitler içindeyim, çok şükür öleceğiz. | ziya osman saba
Şiir